logo

Tunel aerodynamiczny - nowoczesny obiekt sportowo-rozrywkowy symulujący swobodny spadek, podobnie jak skok spadochronowy. Biorąc pod uwagę, że rozrywka jest dość budżetowa, może jednak przynieść ogromną ilość pozytywnych emocji, przyprawionych udziałem sportów ekstremalnych. Wiele z tej popularności przyczynia minimum przeciwwskazań, a także dużą liczbę właściwości dodatnich, w tym korzystny wpływ na zdrowie człowieka - aerotruba działa w taki sposób, że ciało pływające ulega stres fizyczny, dzięki czemu po locie jest oznaczony zmęczenie mięśni i spalania większej ilości kalorii.

Jak działa aerotube

Tunel aerodynamiczny jest specjalną strukturą w postaci pionowej, przestronnej rury, w której dolnej części zamontowany jest mocny wentylator. Dzięki temu, wewnątrz rury powstaje strumień powietrza, którego prędkość wynosi około 200 km / h. Chociaż w celu podniesienia ludzkiego ciała do powietrza i przytrzymaj przez wystarczająco długi czas i przepływu powietrza o prędkości 160 km / h. Ponadto można zmienić szybkość upadku, zmieniając pozycję. Fani spadochroniarstwa twierdzą, że jest to uczucie, którego doświadczasz podczas swobodnego spadania, na przykład podczas skoków ze spadochronem.

Jeśli mówimy o materiałach, to aby zaprojektować aerotube, zastosowano specjalne szkło, aby zagwarantować maksymalne uczucie swobodnego lotu. Ogólnie rzecz biorąc, aerotube jest zaprojektowany w taki sposób, że nie stwarza najmniejszego zagrożenia dla ludzi, o czym świadczą liczne testy naukowe i praktyczne.

Do chwili obecnej istnieje wiele różnych rodzajów aerotub, których rodzaj zależy od wielkości strefy lotu, to znaczy od jej wysokości i średnicy. Jeśli mówimy o wartościach minimalnych, w tym przypadku średnica otwartej rury powinna wynosić co najmniej 2,2 metra. W zasadzie te wskaźniki wystarczająca dla osoby o dowolnych parametrach (nawet jeśli wyobrazimy sobie, że wysokość latanie jest więcej niż 2 m, w-locie ludzki organizm zajmuje szczególną postawę - nogi zgięte pod kątem 45 stopni, a ręce w 90, więc miejsca będzie wystarczająco ). Wysokość rury również zależy od rodzaju konstrukcji, w szczególności minimalna wynosi 6 m. Jeśli mówimy o mocniejszych konstrukcjach, ich średnica wynosi od 2,5 do 3 m. W niektórych przypadkach dozwolone jest przelot kilku osób na aerotube naraz, jeśli mówimy o profesjonalnych konstrukcjach, których wysokość sięga 9 metrów. Warto zauważyć, że o wiele potężniejszy wentylator jest stosowany w profesjonalnych aerotubach, a generalnie taka atrakcja spodoba się już doświadczonym sportowcom, którzy potrafią wykonywać różne akrobacje w locie. Dla początkujących lepiej wybrać najbardziej minimalne wskaźniki - znacznie bezpieczniej będzie rozwinąć umiejętności lotu, zanim przejdziemy do poważnych struktur.

Rodzaje rurek aero

Obecnie istnieje wiele pionowych aerotub, które są wykorzystywane do różnych celów - do rozrywki, do treningu lub jako opcje szkolenia wojskowego. Wśród nich jest kilka rodzajów:

Komórka aerotruby - opcja ta jest otwarta i charakteryzuje się silnym dostarczania powietrza i mały obszar lotu średnicy około 2 m Ze względu na mały rozmiar jest często stosowany dla różnych wydarzeń, jak zabawy.. Wśród cech takiego projektu warto zwrócić uwagę na zwiększone tło szumu, które ogólnie może czasem być nawet dobre, ponieważ tworzy bardziej realistyczne wrażenie swobodnego lotu.

Stacjonarny - ten typ aerotube jest zainstalowany na fundamencie i wyróżnia się dużą średnicą strefy lotu.

Jeśli weźmiemy pod uwagę wszystkie rodzaje aerotubów, a nie tylko BAT (Vertical AeroTrub) do szkolenia spadochroniarzy, możemy je sklasyfikować w następujący sposób:

  • poddźwiękowy;
  • transonic;
  • transonic;
  • naddźwiękowy;
  • hipersoniczny.

Tutaj metodą klasyfikacji jest prędkość i kierunek przepływu w części roboczej aerotube.

Jak bezpieczny jest lot w aerotube?

Początkujący są zainteresowani tym, czy latanie w aerotube jest niebezpieczne. Jak pokazują badania i praktyczne zastosowania, swobodne unoszenie się w aerotube ze względu na jego specjalną konstrukcję jest całkowicie bezpieczne. Urządzenie aerotrofowe umożliwia pływającą sylwetkę osoby, nawet jeśli wentylator okazuje się być wadliwy i nagle się wyłącza, delikatnie wpadając na siatkę, głównie z powodu przepływu powietrza. Ponadto, przy takich konstrukcjach konieczny jest instruktor, który kontroluje poprawność pozycji osoby względem strumienia powietrza i instruuje go o zasadach wyszukiwania i latania w aerotuberze. Według tych, którzy już próbowali takich lotów, bezpośrednio po pierwszych trzech lub czterech minutach, gwałtowny wzrost w powietrzu następuje całkowicie naturalnie, a po kilku sesjach ludzie mogą już latać niezależnie bez instruktora.

Co może zapobiec odwiedzaniu

Oczywiście, dla lotu w tunelach aerodynamicznych, istnieją ograniczenia w szczególności odnosi się do ciąży, nadwaga, ponad 120 kg, trwające choroba układu mięśniowo-szkieletowego przeniesiony różnych urazów i uszkodzeń kości, jak również stan pooperacyjny. Obejmuje to osteoporozę, która powoduje kruchość kości.

Ponadto osoby, które są w stanie zatrucia narkotykami i alkoholem, a także osoby cierpiące na choroby psychiczne, kategorycznie nie mogą latać.

Dla wszystkich, latanie w aerotube będzie świetną okazją, aby uzyskać sporą dawkę adrenaliny i ostrych, niezwykłych wrażeń. Taka rozrywka będzie również wspaniałym prezentem dla rodziny i przyjaciół, pozwalając uzyskać nieopisane uczucie swobodnego lotu bez najmniejszego ryzyka. W szczególności bardzo popularne są bony podarunkowe na loty, które będą oryginalnym prezentem na wakacje. Więcej informacji o funkcjach związanych z lotem można znaleźć w sekcji Pytania i Odpowiedzi

Aerotube - jak latać w aerotube?

Popularność spadochroniarstwa spowodowała stworzenie struktury, która umożliwiłaby odczuwanie lotu bez skoków z wysokości. Aerotube ma prostą strukturę i jest wykorzystywany jako atrakcja, symulator sportów dla spadochroniarzy i osobna dyscyplina.

Aerotube - bezpłatny lot

Urządzenie symulujące lot ze względu na sztuczny ruch powietrza, zwany pionową rurką powietrzną. Istnieją różne przykłady wykonania urządzeń, które mają średnicę w zakresie od 2 do 5 m. Wysokość Aerotruby jest większa niż 10 m. Przepływ powietrza może się zmieniać od 200 do 250 km / h, i tworzy jego silnik z dużą śmigła. Operator sterujący rurą może stale zmieniać natężenie przepływu powietrza. Tunel aerodynamiczny może się pompować (śruba znajduje się u dołu, a siatka trampoliny je zamyka) i ssania (śruba znajduje się u góry, a kratka jest po obu stronach).

Latanie w tubie nie wymaga specjalnego treningu i wystarczy przyjść na miejsce, posłuchać bezpieczeństwa i przejść przez mały trening. Na początku może nie działać, ale nie powinieneś się martwić, ponieważ są to nowe odczucia. Wkrótce ciało przyzwyczai się do ruchów i będzie jasne, jak poruszać się w strumieniu. Aby zapobiec uszkodzeniu tunelu aerodynamicznego, nie zaleca się przebywania tam dłużej niż 15 minut. Już po kilku minutach szybowania możesz zrozumieć, w jaki sposób ruchy wpływają na lot, nauczyć się rozwijać w strumieniu, poruszać się w górę iw dół, a nawet czuć, co oznacza swobodny spadek.

Jeśli porównasz ją ze skokami spadochronowymi, możesz latać znacznie dłużej (do 15 minut) w aerotube. Korzyści, które można uzyskać przy regularnym korzystaniu z atrakcji:

  1. Występuje utrata nadwagi, ponieważ szybko spalono kalorie. Badania wykazały, że przez pół godziny w fajce można wydać tyle energii, ile biegnie 42 km maraton.
  2. Koordynacja ruchu rozwija się, a mięśnie stabilizujące są obciążone. Wyjaśnia to fakt, że w stanie szybowania ciało czuje się zupełnie inaczej.
  3. Poprawia się praca układu nerwowego i wzmocnienie odporności, ponieważ podczas lotu w ciele powstaje "hormon szczęścia".

Aero pipe - od ilu lat?

W locie aerotube nie ma praktycznie żadnych ograniczeń wiekowych, a nawet małe dzieci w wieku 4 lat mogą korzystać z tego rodzaju rozrywki. Taki trening dla dziecka będzie przydatny, ponieważ występuje rozwój mięśni, zręczność, pozbywanie się zacisków psychofizycznych i inne problemy. Aerotruba nie jest jedynym ograniczeniem i trzeba wziąć pod uwagę wagę osoby, ponieważ dopuszczalny limit wynosi 25-120 kg.

Jak latać w tunelu aerodynamicznym?

Ogromne znaczenie ma wstępna lekcja i szkolenie pracowników aerotrub. Ponadto, aby uzyskać dobry lot, musisz się zrelaksować, musisz wiedzieć, jak leżeć na powietrzu:

  1. Nacisk na przepływ powinien spaść na brzuch i nadal ważne ugięcie w obszarze miednicy.
  2. Aby latać w tunelu aerodynamicznym, trzymaj ręce w tej samej płaszczyźnie z ciałem, zginając je w łokciach pod kątem prostym. Ważne jest, aby nie podnosić łokci i nie łamać linii poziomej.
  3. Podejdź i sprawdź trochę. Nogi powinny być lekko zgięte i ustawić je nieco szersze niż ramiona. Zdejmij skarpetki i podnieś biodra.

Aby zapobiec uszkodzeniu aerotube, postępuj zgodnie z prostymi zasadami:

  1. Podczas lotu nie możesz trzymać rąk w niższej kratce. Ponadto nie pozwoli to na ruch i prawidłowe utrzymywanie przepływu powietrza.
  2. Aby nie stracić poczucia swobodnego lotu, nie próbuj opierać rąk i nóg o ściany boczne. W przeciwnym razie może dojść do upadku, ponieważ przepływ powietrza zostanie utracony.
  3. Zabrania się wystawiania jednego ramienia lub nogi na zgrupowanie i wykonywanie innych ruchów prowadzących do zmniejszenia powierzchni ciała, ponieważ może to doprowadzić do upadku.

Ćwiczenia w tunelu aerodynamicznym

W instalacji wykonywane są różne ćwiczenia, a także podczas skoków ze spadochronem. Latanie w aerotube obejmuje:

  1. Głowa w dół - lata w odwróconym stanie, czyli do góry nogami.
  2. Backfly - latanie z tyłu, podczas którego możesz poczuć pracę kończyn i pleców.
  3. Sitfly - latające, w pozycji siedzącej, ale nacisk kładzie się na grzbiecie, tylnej części uda i stóp.
  4. Head Up - lecąc z pionową głową w górę.
  5. Freefly - zmiana pozycji ciała w różnych płaszczyznach.

Aerotube - nowy sport

Wonder-instalacja służy do szkolenia spadochroniarzy i fanów innych ekstremalnych obszarów. Latanie w tunelu aerodynamicznym pomaga ćwiczyć figury akrobatyczne i opanować przepływ powietrza. Warto zauważyć, że osobnym sportem jest nie tylko skoki spadochroniarskie, ale także loty w aerotube. Nowość tańczy w tej instalacji, ponieważ jest już miejscem międzynarodowych zawodów, które wyglądają bardzo efektownie.

Aerotube - konkurencja

Od samego początku loty w aerotube stawały się coraz bardziej popularne i szybko rozwijały się jako sport. W aerotube z swobodnym spadaniem z powodzeniem praktykuje się akrobatykę, freestyle i inne rodzaje spadochroniarstwa. W probówce odbywają się puchary i mistrzostwa w akrobacjach grupowych, a nawet odrębna dyscyplina - pionowa akrobatyka. Sędziowie oceniają estetykę trików, synchronizację i piękno wykonywania figurek. Być może za kilka lat latanie w aerotube zostanie włączone do listy dyscyplin na Igrzyskach Olimpijskich.

Tańcząc w tunelu aerodynamicznym

Międzynarodowy konkurs tańca WindGames odbywa się w tunelu aerodynamicznym. Sportowcy wykonują skomplikowane akrobacje i wspinają się na duże wysokości. Program obejmuje występy indywidualne i grupowe. Zawody w aerotube odbywają się zgodnie z wszystkimi zasadami, na przykład jury jest obecne, czas wykonania, punkty karne i tak dalej są ograniczone. Ponieważ fajka nie jest słyszalna, uczestnik zakłada słuchawki, aby usłyszeć muzykę. Mistrz świata w tańcu w tunelu aerodynamicznym 2016 - rosyjski Leonid Volkov.

Ile kosztuje latanie w aerotube?

W wielu dużych miastach można znaleźć taką atrakcję jako aerotube. Możesz być w nim w różnych momentach i wszystko zależy od przygotowania. Eksperci po raz pierwszy nie polecają latania dłużej niż 4-6 minut. W tym czasie możesz nauczyć się kontrolować swoje ciało w powietrzu, ale nie męczyć się. Aerotube, którego koszt zależy od czasu spędzonego w nim, może zabrać kilka osób jednocześnie. Podczas lotu jednej osoby przez 5 minut. zapłacić od 25 USD.

Tunel aerodynamiczny - Przeciwwskazania

Aby wznieść się w rurze nie trzeba specjalnego treningu fizycznego, więc nawet dzieci mogą latać. Istnieje wiele przeciwwskazań, w których taka rozrywka jest zabroniona: ciąża, problemy z naczyniami krwionośnymi i sercem, zaburzenia psychiczne, poważne choroby układu mięśniowo-szkieletowego i urazy kręgosłupa. Latać w tunelu aerodynamicznym nie można odurzyć. Jeśli masz obawy i obawy o swoje zdrowie, powinieneś skonsultować się z lekarzem.

To tunel aerodynamiczny

P o typie roboczej części tunelu aerodynamicznego są podzielone na rury z otwartą częścią roboczą i rurą z zamkniętą częścią roboczą (ryc. 2). Z częścią roboczą (komora Eiffela) są rury z hermetyczną komorą.

W zależności od czasu trwania pracy rozróżnia się ADT od okresowego (krótkoterminowego) działania i ciągłego działania.

3.2. Poddźwiękowe tunele aerodynamiczne

Rysunek 3 pokazuje poddźwiękowy, niezamknięty schemat ADT. Figura pokazuje, że wentylator 6, napędzany obrotem silnika elektrycznego 7, zasysa powietrze przez dyszę 1 do strumienia.. Przepływ powietrza, mijając kratkę prostującą (plaster miodu) 2 i kratkę 3, staje się płaski równolegle i wchodzi do części roboczej 4, gdzie zainstalowany jest testowany model. Z części roboczej przepływ wchodzi do dyfuzora 5, a następnie zostaje wyrzucony do otaczającej przestrzeni.

Na rys. 4 przedstawia schemat najprostszego tunelu aerodynamicznego z działaniem bezpośrednim z otwartą częścią roboczą działającą w trybie rozładowania. Głównym wymaganiem dla t rube jest uzyskanie jakości przepływu. Spełnienie tego wymogu w całości jest największą trudnością w tworzeniu fajki. Prostość i równomierność przepływu zapewniony jest głównie przez geometryczny kształt wewnętrznego konturu, ścian i wewnętrznych urządzeń tunelu aerodynamicznego, zapewniając gładkość konturu aerodynamicznego w obszarze dyszy i części roboczej.

Nie mniej ważne, ale znacznie bardziej skomplikowane w jego realizacji, jest wymóg zapewnienia niskiej turbulencji początkowego przepływu w części roboczej rury (tutaj, średnia kwadratowa wartość składowej pulsacji prędkości). Wysoki stopień turbulencji lub wirowości przepływu ma znaczący wpływ na wyniki eksperymentów, a czasami zniekształca je, ponieważ prowadzi to do zmiany w jakości przepływu.

Podstawowym wymaganiem dla tunelu aerodynamicznego jest wymóg braku pulsacji prędkości przepływu powietrza. Występowanie pulsacji wiąże się głównie z okresowymi wirami zrywającymi się z różnych słabo opływowych elementów rurowych (instalacja wentylatora, owiewka, występy) i nie-daremności ogólnego aerodynamicznego konturu rury. Polepszenie pola prędkości i zmniejszenie skosów oraz stopnia turbulencji przepływu można osiągnąć przez skorygowanie aerodynamicznego konturu rury za pomocą podwójnego kolektora wstępnego i zainstalowanie specjalnych urządzeń poziomujących, plastrów miodu i siatek pozbawionych turbulencji w komorze wstępnej.

W zamkniętych rurach, które są zbudowane zarówno z otwartych, jak i zamkniętych części roboczych, przepływ, przechodząc przez część roboczą i dyfuzor, jest wysyłany do kanału zwrotnego i wraca przez dyszę do części roboczej, tj. obraca się o 360 o. Toczenie odbywa się w czterech zakrętach kanału. W każdym kolanie przepływ jest obracany o 90 stopni. W tych kolankach zainstalowane są profilowane ostrza, które płynnie, przy minimalnych stratach, obracają przepływ i przyczyniają się do uzyskania jednolitej prędkości i pola ciśnienia w sekcji roboczej. Aby wyeliminować wirujący przepływ, za wirnikiem zamontowane jest urządzenie prostujące.

Prechamber służy do wyrównania i uspokojenia przepływu. Ustanawia siatki o strukturze plastra miodu i deturbulating. Wymiary komory wstępnej znacząco wpływają na jednorodność pola prędkości w części roboczej. Im większa jest komora wstępna, tym bardziej wyrównane jest pole.

Honeycomb został zaprojektowany w celu zmniejszenia nachylenia przepływu i zniszczenia dużych wirów. Honeycomb to siatka o strukturze plastra miodu składająca się z komórek o długości 5... 10 kalibrów o grubości ścianki około 0,3... 1,5 mm. Stosunek wymiaru poprzecznego komórki do poprzecznego rozmiaru komory wstępnej wybiera się w zakresie 1/50... 1/100. Honeycomb wyrównuje przepływ w kierunku, przełamując duże wiry, a także zmniejsza nierównomierny rozkład prędkości wzdłużnych. Jednocześnie wprowadza perturbacje w przepływie ze względu na aerodynamiczny ślad powstały za ściankami komórek. Dlatego w tych rurach, w których w komorze wstępnej nie instaluje się nic poza plastrem miodu, konieczne jest zwiększenie odległości między plastrem miodu a dyszą w celu uspokojenia zaburzeń.

Rusztowanie zapobiegające wyrównywaniu pola prędkości i zmniejsza początkową turbulencję przepływu w roboczej części rury.

Dysza służy do utworzenia prostego, jednolitego przepływu w części roboczej, przyspieszając przepływ powietrza z minimalnej prędkości przy wejściu do obliczonej prędkości przy wyjściu do części roboczej. Przekrój dyszy może być okrągły, eliptyczny, prostokątny, kwadratowy i ośmiościenny. Dysze poddźwiękowe mają postać wąskich kanałów ukształtowanych w specjalny sposób. Kształt tworzącej dyszy, jej długość i stopień ściskania określają nie tyle wielkość prędkości, co charakter pola prędkości. Dysza, dzięki wstępnemu obciążeniu przepływu (zmniejszając obszar przekroju przy wylocie z niego w porównaniu z obszarem wejściowym), oprócz urządzeń wymienionych powyżej, eliminuje nierównomierne rozłożenie prędkości. Stopień wstępnego obciążenia jest zdefiniowany jako. Nierówna prędkość w części roboczej jest mniejsza niż nierównomierna prędkość przy wejściu do dyszy. Ciśnienie przepływu w dyszy pomaga zmniejszyć turbulencje przepływu w części roboczej.

Część robocza to przestrzeń między dyszą a dyfuzorem. Oto ustalone modele do testowania, tutaj są wagi aerodynamiczne i inne urządzenia. Przepływ gazu w roboczej części rury musi mieć jednorodne pole prędkości i ciśnienia. Część robocza może być otwarta (nie ma ścian), zamknięta (ograniczona ściankami) lub może mieć postać komory hermetycznej (ryc. 2). Otwarta część robocza zapewnia swobodny dostęp do modelu i łatwość obserwacji. Jednak rury z otwartą częścią roboczą wymagają dodatkowej mocy, aby skompensować straty spowodowane interakcją swobodnego strumienia z otaczającym powietrzem.

Aby zmniejszyć wymaganą moc napędu dla rur o wysokich prędkościach (m / s), należy użyć zamkniętej części roboczej. Aerodynamiczne charakterystyki przepływu w rurze z zamkniętą częścią roboczą są lepsze niż w rurze z otwartą częścią roboczą.

Nawiewnik znajduje się bezpośrednio za częścią roboczą. Jest to profilowany kanał, który służy do zmniejszenia natężenia przepływu. Poddźwiękowy dyfuzor to rozszerzający się kanał, w którym następuje spowolnienie przepływu.

Jako silnik wentylatora tuneli aerodynamicznych stosuje się silniki elektryczne prądu stałego, które umożliwiają zmianę prędkości wentylatora w szerokim zakresie, a jednocześnie natężenie przepływu w sekcji roboczej.

W najprostszym tunelu aerodynamicznym (ryc. 4) przepływ w części roboczej ma, w porównaniu z rurami ssącymi (z zamkniętą częścią roboczą, ryc. 3) i rurami zamkniętymi, niską jakość i charakteryzuje się:

duża nieregularność - różnica w wielkości prędkości w różnych punktach w sekcji przepływu w części roboczej osiąga 3... 5%;

znaczny skos przepływu - a nie równoległość wektorów prędkości w różnych punktach dochodzi do 1o... 3o;

zwiększona początkowa turbulencja.

Są one jednak prostsze w obsłudze i zasadniczo mają na celu uzyskanie wysokiej jakości obrazu przepływu wokół badanych ciał. Przepływ gazu utworzony przez dyszę ADT z otwartą częścią roboczą ma strukturę i właściwości zanurzonego turbulentnego strumienia.

Czym jest tunel aerodynamiczny? Atrakcyjność, która pomoże latać

Wraz z nadejściem tunelu aerodynamicznego miłośnicy sportów ekstremalnych mogą cieszyć się swobodnym lotem w powietrzu bez zagrożenia dla zdrowia. Symulator ma bezpieczny, przemyślany design, dlatego nie ma praktycznie żadnych ograniczeń i może go spotkać szeroka publiczność.

Treść

Trochę historii: cel użycia tunelu aerodynamicznego

Od niepamiętnych czasów nasi przodkowie marzyli o wolnym locie i próbowali stworzyć pojazdy, które wzniosą je do nieba. Z biegiem lat dokonano kilkunastu odkryć naukowych i udostępniono ludzkości różne techniczne środki, które umożliwiają pokonywanie ziemskiej grawitacji. Jednym z takich rozwiązań jest pionowy tunel aerodynamiczny. Pierwszy aerotube został skonstruowany w 1871 roku w Wielkiej Brytanii. Urządzenie było przeznaczone do badań naukowych - było używane do obserwacji zachowania się ciał stałych w strumieniu powietrza. W tym samym czasie wybudowano tunel aerodynamiczny w Rosji. Sprzęt był używany do rozwoju i testowania w wojsku. Wynalezienie aerotube było wielkim wkładem do przemysłu lotniczego - pomogło przetestować spadochrony, samoloty i inne samoloty.

Dla latającego człowieka tunel aerodynamiczny był używany tylko w 1964 roku w USA. Instalacja pomogła rozwinąć niezbędne umiejętności dla astronautów i spadochroniarzy. Dopiero w 2000 roku wynalazek ten był wykorzystywany jako atrakcja. Latanie w powietrzu wywołuje u ludzi niesamowite i niezapomniane emocje, co przyczynia się do popularyzacji takiej rozrywki. Wypróbowanie skoków w aerotube jest oferowane przez kompleks FREEZONE. Dwa ogromne symulatory aerodynamiczne są odpowiednie zarówno dla początkujących, jak i profesjonalnych sportowców, którzy chcą poprawić swoje umiejętności podczas skoku ze spadochronem. Spróbujmy dowiedzieć się, co to jest symulator aerodynamiki?

Projekt i zasada działania tunelu aerodynamicznego

Aerotube to specjalistyczny symulator, który pozwala doświadczyć odczuć swobodnego upadku. Wcześniej takie emocje można było doświadczyć tylko skacząc ze spadochronem. Jednak niewielu jest skłonnych ryzykować życie machając samolotem. Taka rozrywka jest niebezpieczna, nie każdy może pokonać strach wysokości. Aerotube jako atrakcja jest całkiem bezpieczna. Po otrzymaniu instrukcji pasażerowi łatwo jest wygodnie wejść w przestrzeń powietrzną. Zasada działania instalacji technicznej opiera się na wtrysku powietrza. Aerotube działa poprzez jeden lub kilka dużych wentylatorów, które wytwarzają silny strumień powietrza o prędkości od 190 do 260 km / h w pionowej rurze. Projekty nowoczesnych symulatorów różnią się kilkoma parametrami:

  • Lokalizacja wentylatora. Może znajdować się u góry lub u dołu rury.
  • Wielkość strefy lotu. Sprzęt ma inną wysokość i średnicę.
  • Prędkość Wskaźnik zależy od mocy wentylatora rury powietrza.

Aby ochronić osobę znajdującą się w symulatorze przed obrażeniami, strefa lotu jest ogrodzona specjalną metalową siatką. Nie pozwoli on odwiedzającym wejść w ostrza wentylatorów aerotube. Podczas całego czasu lotu operator obserwuje obszar roboczy. Reguluje natężenie przepływu w zależności od sprawności fizycznej i umiejętności klienta. Przed każdą sesją w symulatorze aerodynamicznym instruktor jest instruowany. W trakcie szkolenia trener powie Ci, w jaki sposób jest ustawiony aerotube, zapoznaje Cię z zasadami bezpieczeństwa i informuje Cię, co robić w symulatorze. Doświadczona kadra centrum FREEZONE pomoże ci szybko przyzwyczaić się do stanu swobodnego spadania, zdobyć ciało i wykonać proste sztuczki w kilku sesjach. Jak działa aerotube i zasady jego działania, w praktyce staną się jaśniejsze.

Symulator aerodynamiczny: rozrywka czy sport?

Wielu ekspertów wciąż nie zgadza się co do tego, czym jest aerotube: symulator sportów czy ekstremalna rozrywka? Dzisiaj urządzenie techniczne łączy w sobie kilka funkcji. Spadochroniarze ćwiczą w aerotubach, aby poprawić swoje umiejętności i wyostrzyć akrobacje. Eksperci twierdzą, że lot aerodynamiczny jest porównywalny ze skokami spadochronowymi. Daje pełne poczucie tego, jaki jest stan swobodnego upadku. Dlatego ci, którzy chcą wykonać długi skok na spadochronie, najpierw próbują swoich sił w aerotuberze. Dla dzieci symulator aerodynamiki stanowi ekscytującą atrakcję. Dla dorosłych aerotube to wspaniała rozrywka, świetny sposób na spędzenie wolnego czasu.

Z uwagi na to, że konfiguracja aerodynamiczna została zaprojektowana jako symulator, oprócz przyjemnych emocji można oczekiwać:

  • Będąc wewnątrz aerotube, odwiedzający aktywnie spala kalorie.
  • Przy takich obciążeniach mięśniowy gorset działa idealnie, poprawia się koordynacja ruchów.
  • Inne ekstremalne rozrywki raczej nie dadzą tylu pozytywnych emocji jak aerotube. Ciało podczas treningu syntetyzuje hormon szczęścia, który wzmacnia system nerwowy i poprawia odporność.

Aerotube jest prosty, ale jego zastosowanie jest dość szerokie. Dość często wycieczki do kompleksu aerodynamicznego zamieniają się w hobby dla ludzi. Dziś często odbywają zawody sportowe na lotach w rurze, gdzie uczestnicy rywalizują o umiejętności, wykonują skomplikowane sztuczki, a nawet tańczą. Wielkie osiągnięcia zaczynają się od małych. Zarejestruj się na pierwszą sesję lotu w tunelu aerodynamicznym w FREEZONE w dogodnym czasie. Ponadto możesz kupić od nas certyfikat podarunkowy, który zadowoli Twoich bliskich lub bliskich.

Bezpłatne loty: od małych do dużych

Zasada działania rury powietrznej jest oczywista, teraz pozostaje ustalić, kto jest uprawniony do tego rodzaju rozrywki. Ze względu na środki ostrożności symulator aerodynamiki nie zaszkodzi zdrowiu ludzkiemu. Najważniejsze w tunelu aerodynamicznym, aby uniknąć dotykania ścian bocznych, nie chwytaj siatki ochronnej. Nawet dzieci (od 4 lat) i osoby starsze (do 70 lat) mogą latać. Wskaźniki są raczej arbitralne - wszystko zależy od wagi (powinna wynosić 20-130 kg), zdrowia i sprawności fizycznej. Aerotube to symulator z minimalną listą przeciwwskazań. Nie polecam latania:

  • kobiety w ciąży;
  • osoby z upośledzeniem umysłowym;
  • w obecności chorób układu mięśniowo-szkieletowego, osteoporozy;
  • ludzie, którzy niedawno ponieśli uraz.

Kompleks FREEZONE zaprasza wszystkich do latania w tunelu aerodynamicznym i organizowania uroczystych wydarzeń w centrum. Nasz zespół organizuje wspaniałe wakacje, niezależnie od tego, czy są to urodziny dzieci, imprezy firmowe, czy inne ważne wydarzenie. Sesje lotnicze w aerotube staną się integralną częścią programu rozrywkowego. Jest duża sala konferencyjna, dobra restauracja z własnym wyżywieniem i wykwalifikowany personel, który może zadbać o swój komfort. Zanurz się w świat rozkoszy i ekstremum.

Tunel aerodynamiczny

Tunel aerodynamiczny jest eksperymentalnym obiektem zaprojektowanym do badania wpływu przepływu wokół ciał stałych (samolotów, samochodów, rakiet, mostów, budynków itp.), A także eksperymentalnie badać zjawiska aerodynamiczne.

Tunel aerodynamiczny składa się z jednego lub kilku wentylatorów (lub innych urządzeń do wtrysku powietrza), które wprowadzają powietrze do rury, gdzie znajduje się model badanego ciała, tworząc w ten sposób efekt ruchu ciała w powietrzu z dużą prędkością (zasada inwersji ruchu).

Tunele aerodynamiczne są klasyfikowane zgodnie z zakresem możliwych prędkości przepływu (poddźwiękowy, poprzeczny, naddźwiękowy, naddźwiękowy), wielkością i rodzajem części roboczej (otwartej, zamkniętej), jak również wstępnego obciążenia - stosunek przekrojowych powierzchni dyszy rurowej i komory wstępnej.

  • Wysoka temperatura - dodatkowo pozwala badać wpływ wysokich temperatur i związanych z tym zjawisk dysocjacji i jonizacji gazów.
  • Duża wysokość - do badania przepływu rzadkich modeli gazu (imitacja lotu na dużej wysokości).
  • Aeroakustyczny - do badania wpływu pól akustycznych na wytrzymałość konstrukcji, działanie urządzeń itp.

Badanie charakterystyki powierzchni i podwodnych części kadłuba musi być przeprowadzone przy użyciu zduplikowanych modeli, co umożliwia spełnienie warunku braku przepływu na interfejsie. Alternatywnie możesz użyć specjalnego ekranu symulującego powierzchnię wody.

Centralny Instytut Aerodynamiki ma 60 różnych tuneli aerodynamicznych dla prędkości od 10 m / s do M = 25, niektóre z nich (SMGDU z przyspieszeniem magnetohydrodynamicznym do 8000 m / s, USGD z ciśnieniem hamowania 5000 atm) są wyjątkowe [1].

Treść

"Typowe" eksperymenty

  • Pomiar ciśnienia na powierzchni ciała.

Do badań konieczne jest wykonanie odwodnionego modelu ciała - wykonane są otwory w powierzchni modelu, które połączone są przewodami z manometrami.

W hydromechanice udowodniono, że ciśnienie jest przenoszone bez zmian przez warstwę graniczną, co umożliwia obliczenie oporu ciśnieniowego ciała od wyników pomiarów ciśnienia.

  • Pomiar sił i momentów działających na ciało

Do badań konieczne jest zawieszenie modelu na dynamometrze wieloskładnikowym (równowaga aerodynamiczna) lub systemie rozstępów, który pozwala zmierzyć napięcie każdego odcinka. Ponowne obliczenie sił i momentów działających na ciało przeprowadza się zgodnie z kryterium podobieństwa Reynoldsa.

Aby rozwiązać ten problem, stosuje się wełniane przędze (jedwab), wkleja się je na powierzchnię modelu lub mocuje siatkę drucianą. Możliwe jest ustawienie eksperymentu z przepływem kolorowego dymu w charakterystycznych strefach przepływu, ale czas trwania takiego eksperymentu (w rurach z powtarzającym się cyrkulacją powietrza) jest zwykle bardzo krótki z powodu ogólnego dymu całej ścieżki aerodynamicznej.

Historia

Francis Herbert Wenham, członek Rady Królewskiego Towarzystwa Lotniczego w Wielkiej Brytanii, stworzył pierwszy zamknięty tunel aerodynamiczny w 1871 roku.

Pierwszy tunel aerodynamiczny w Rosji został zbudowany przez inżyniera wojskowego V. A. Pashkevicha w 1873 roku, był używany wyłącznie do eksperymentów z zakresu balistyki.

W 1897 r. K. E. Ciołkowski zbudował prototyp własnego tunelu aerodynamicznego, wykorzystując przepływ powietrza na wylocie z wentylatora odśrodkowego, i po raz pierwszy w Rosji zastosował tę jednostkę do zbadania skutków przejawiających się podczas przepływu wokół ciał stałych (samoloty, samochody, rakiety przez przepływ powietrza).

Pod kierunkiem N. Ye. Żukowski zbudowano tunel aerodynamiczny pod gabinetem mechanicznym Uniwersytetu Moskiewskiego w 1902 r., W którym wytworzono strumień powietrza z wentylatorem osiowym z prędkością do 9 m / s.

Pierwszy tunel aerodynamiczny otwartego obwodu został stworzony przez T. Stantona w National Physical Laboratory w Londynie w 1903 r., Drugi - N. Ye. Zhukovsky w Moskwie w 1906 r.

Pierwszy zamknięty tunel aerodynamiczny został zbudowany w 1909 roku w Getyndze przez Ludwiga Prandtla, drugi w 1910 roku przez T. Stantona.

Pierwszy tunel aerodynamiczny o swobodnym przepływie w części roboczej został zbudowany przez Gustave'a Eiffela w Paryżu na Champ de Mars w 1909 roku.

Dalszy rozwój przebiegał głównie wzdłuż ścieżki zwiększania ich wielkości i zwiększania natężenia przepływu w części roboczej (gdzie znajduje się model).

W 1934 r. Wybudowano duży tunel aerodynamiczny (Adlershof) w Berlinie w celu modelowania aerodynamicznego. W rurze o średnicy od 8,5 do 12 m umieszczono części samolotu i zbadano wpływ na nie poziomego przepływu powietrza. Cechą szczególną tego tunelu aerodynamicznego jest betonowa konstrukcja Zeiss-Dywidag o grubości ściany wynoszącej zaledwie 8 centymetrów. Obecnie jest zachowany jako zabytek architektury przemysłowej w ramach Parku Aerodynamicznego.

Po raz pierwszy mężczyzna wystartował w pionowym tunelu aerodynamicznym w 1964 roku w bazie lotniczej Wright-Paterson w stanie Ohio w USA.

Zobacz także

Uwagi

Literatura

  • Hoffman A.D. Napęd i układ kierowniczy oraz manewrowanie statkiem. - L.: Shipbuilding, 1988.
  • Podręcznik teorii statku / wyd. Ya. I. Voitkunsky. W 3 tonach - L.: Shipbuilding, 1987. - Vol. 1
  • Encyklopedia fizyczna / Redcol.: AM Prochorow (rozdział II) i inni - M.: Sowiecka encyklopedia, 1988, - V. 1 - P. 161-164 - 704 s., Il. - 100 000 kopii

Linki

  • Tunel aerodynamiczny - artykuł z Wielkiej sowieckiej encyklopedii
  • Tunel aerodynamiczny w Encyklopedii fizycznej
  • http://rnd.cnews.ru/news/top/index.shtml?2006/01/11/194124
  • Eksperymenty w tunelu aerodynamicznym na YouTube

Fundacja Wikimedia. 2010

Zobacz, co "Tunel aerodynamiczny" znajduje się w innych słownikach:

RURA AERODYNAMICZNA - instalacja, która tworzy strumień powietrza lub innego gazu do eksperymentów. badanie zjawisk towarzyszących przepływowi ciał. W A. t. Przeprowadzane są eksperymenty, które umożliwiają: określenie sił działających na samoloty i śmigłowce, rakiety i przestrzeń kosmiczną. statki podczas lotu... Encyklopedia fizyczna

RURA AERODYNAMICZNA - urządzenie, w którym wytwarzany jest przepływ powietrza do eksperymentalnych badań zjawisk zachodzących podczas przepływu powietrza wokół ciał stałych, głównie samolotów i ich części. W tunelu aerodynamicznym poznaj model, a czasami...... duży słownik encyklopedyczny

RURA AERODYNAMICZNA - RURA AERODYNAMICZNA, komora, w której modele o różnej skali, a nawet pełnowymiarowe samochody i samoloty są testowane w kontrolowanym przepływie powietrza. Niektóre tunele aerodynamiczne mogą odtwarzać ekstremalne warunki... Naukowy i techniczny słownik encyklopedyczny

tunel aerodynamiczny - - [A.S. Goldberg. Angielski rosyjski słownik energetyczny. 2006] Tematy przemysłu energetycznego w ogólności PL tunel aerodynamiczny tunel aerodynamiczny... Techniczny przewodnik tłumacza

RURA AERODYNAMICZNA to instalacja laboratoryjna, która tworzy strumień powietrza lub gazu do eksperymentalnego badania zjawisk zachodzących podczas przepływu ciał stałych, głównie (patrz) i ich części. Ponadto A. t. Pomaga rozwinąć opływowy kształt i zmniejszyć...... Wielka Encyklopedia Politechniczna

Tunel aerodynamiczny - instalacja, która tworzy strumień powietrza lub gazu do eksperymentowania, do badania zjawisk towarzyszących przepływowi ciał. Z pomocą A. t. Siły powstające w locie samolotów i śmigłowców, rakiet i statków kosmicznych podczas przemieszczania się... są zdeterminowane...... Wielka sowiecka encyklopedia

tunel aerodynamiczny - instalacja do badań aerodynamicznych samolotów, samochodów, statków sportowych itp. Wiadomo, że każde ciało poruszające się w powietrzu doświadcza oporu z powietrza. Im większa prędkość, tym większy opór...... Encyklopedia technologii

Tunel aerodynamiczny to instalacja, w której przepływ gazu (w większości przypadków powietrza) jest tworzony w celu eksperymentalnego zbadania zjawisk, które występują, gdy gaz (powietrze) przepływa wokół ciał stałych, głównie samolotów i ich części. W tunelu aerodynamicznym... Słownik encyklopedyczny

tunel aerodynamiczny - ryc. 1. Schemat poddźwiękowy tunel aerodynamiczny sprężarki. tunel powietrzny? Eksperymentalna instalacja do badania zjawisk i procesów towarzyszących przepływowi ciał wokół strumienia gazu. Zasada działania A. t. Oparta jest na zasadzie...... Encyklopedia "Lotnictwo"

tunel aerodynamiczny - ryc. 1. Schemat poddźwiękowy tunel aerodynamiczny sprężarki. tunel powietrzny? Eksperymentalna instalacja do badania zjawisk i procesów towarzyszących przepływowi ciał wokół strumienia gazu. Zasada działania A. t. Oparta jest na zasadzie...... Encyklopedia "Lotnictwo"

Zasada tunelu aerodynamicznego

Aerodynamiczna rurka to urządzenie zaprojektowane do tworzenia sztucznego strumienia powietrza. Wzór badań
w tunelach aerodynamicznych opiera się na zasadzie odwrócenia ruchu i na prawie podobieństwa aerodynamicznego, co pozwala zastosować wyniki dmuchania modelu do pełnowymiarowego samolotu. W zależności od zadania tunele aerodynamiczne dzielą się na:

1) rury wolnoobrotowe;

2) rury o wysokich prędkościach poddźwiękowych;

3) prędkości naddźwiękowe rur;

4) rury o zmiennej gęstości;

5) gigantyczne naturalne rurki;

6) Specyfikacja rury. miejsce przeznaczenia (korkociąg, kanał dymowy itp.);

7) hipersoniczne rurki;

8) rozrzedzone rury gazowe, w których hel, powietrze i azot są wykorzystywane jako medium robocze.

Zbudowano pierwszy tunel aerodynamiczny
w Rosji w 1887 roku w mieście Kaługa KE Ciołkowski.

Zgodnie z zasadą działania tunele aerodynamiczne to:

Główną różnicą między rurą typu zamkniętego a rurą bezpośredniego działania jest obecność kanału zwrotnego, który tworzy zamkniętą ścieżkę dla powietrza.

W rurze typu zamkniętego robocza część rury może być otwarta.

Zastanów się nad zasadą tunelu aerodynamicznego:

Ryc. 1.16. Schemat tunelu aerodynamicznego

Po włączeniu silnika elektrycznego (9), wentylator (8) zaczyna wytwarzać strumień powietrza, który wchodzi do zwężającej się części tunelu aerodynamicznego, zwanej kolektorem (2). Kolektor został zaprojektowany w celu zwiększenia natężenia przepływu. Aby powietrze w zbiorniku płynęło płynnie bez turbulencji, kolektor jest wytwarzany z dużym stosunkiem obszarów przekroju wejściowego i wyjściowego (5: 1 lub więcej). Aby utworzyć przepływ równoległy do ​​płaszczyzny, w korpusie (1) zainstalowane są siatki prostujące (3). W roboczej części rury (4) na specjalnym balansie aerodynamicznym (6) zainstalowany jest badany model (5). Przepływ powietrza wokół modelu w części roboczej rury następnie wchodzi do dyfuzora (7). Dyfuzor zmniejsza prędkość przepływu powietrza po części roboczej, a hamowany przepływ, spadający na łopatki wentylatora, zwiększa jego wydajność.

W rurze zamkniętej pętli w kanale powrotnym zainstalowane są wirujące łopatki, które służą zmniejszeniu utraty energii kinetycznej przepływu w punktach zwrotnych.

Ryc.1.17. Tunel aerodynamiczny zamknięty

Po przejściu przez obrotowe kratki w kanale powrotnym, powietrze wchodzi do najszerszej części rury zamkniętej pętli, zwanej komorą wstępną.

Główne cechy rury roboczej to:

· Maksymalna prędkość w części roboczej;

· Wymiary części roboczej.

Tunele aerodynamiczne są wyposażone w różne urządzenia pomiarowe.

Aby zmierzyć siły i momenty działające na ciało umieszczone w rurze, stosuje się specjalne skale aerodynamiczne, które mogą być jedno-, dwu-, trzy- i sześciokomponentowe.

Data dodania: 2016-12-27; Liczba wyświetleń: 2353; ZAMÓW PISANIE PRACY

Własny biznes: tunel aerodynamiczny

Tunel aerodynamiczny był początkowo raczej wynalazkiem do produkcji przemysłowej, a następnie jego zalety zostały docenione przez zawodowych spadochroniarzy, a następnie zwykli ludzie poszli za przykładem sportowców. Rura lotnicza ze względu na silny przepływ powietrza, pędzi pionowo w górę, umożliwia odczuwanie, jeśli nie nieważkości, a następnie swobodnego upadku, którego doświadcza osoba skacząc ze spadochronem.

Konstrukcja takiej maszyny jest bardzo prosta, dlatego dziś aerotuby są używane albo w klubach sportowców-spadochroniarzy, albo jako atrakcja dla rozrywki zwykłych ludzi. Taka niezwykła rozrywka prawie na pewno przyciągnie klienta, podczas gdy nawet w stosunkowo dużych miastach często nie ma firm, które angażują się w takie usługi. Pod tym względem taka firma zapowiada się bardzo obiecująco i przynosi zyski, brak konkurencji pozwala nam prowadzić wygodną politykę cenową, choć z pewnością istnieją pewne trudności. Powinniśmy zacząć od tego, że wielu producentów lub sprzedawców aerotubów uważa tę firmę za niewielką, a jednocześnie obiecującą ogromne zyski w pierwszych miesiącach. Rzeczywistość jest nieco bardziej wścibska.

Ale najpierw wszystko. Aby rozpocząć, należy zarejestrować się jako podmiot gospodarczy, jeśli planujesz pracować z prostymi klientami i korzystać z tego samego prostego sprzętu, możesz zarejestrować się jako indywidualny przedsiębiorca, niektórzy biznesmeni również pracują. Jednak często lepiej jest wybrać formę osoby prawnej - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (USN jako ważną zaletę), ponieważ bilans firmy nie zawiera miliona rubli (a czasem nie rubli, ale dolarów, a nawet euro, oczywiście). Rejestracja jest prostym i stosunkowo niedrogim procesem, kwota opłaty skarbowej wynosi 4 tysiące rubli. Oprócz rejestracji podmiotu gospodarczego wymagane będą również zezwolenia od organów regulacyjnych. Obejmuje to Rospotrebnadzor, Inspekcję przeciwpożarową i podobne organizacje, odrębną kategorią jest umowa z lokalną firmą, która dostarcza energię elektryczną. Aerotube zużywa dużo energii elektrycznej (istnieją jednak przypadki, które działają na oleju napędowym, zostanie to omówione poniżej), w związku z którego połączenie ze stacją jest czasami wymagane w ramach specjalnej umowy ze specjalnymi taryfami. Dużo uwagi poświęca się zagadnieniom izolacji akustycznej, w obszarach mieszkalnych tak głośna instalacja powinna być wyposażona w redukcję hałasu. Wszystkie te funkcje różnią się w zależności od regionu, więc doradztwo dla przedsiębiorcy polega na znalezieniu dobrego prawnika, który pomoże rozwiązać wszystkie te problemy.

Franczyzy i dostawcy

Po rozwiązaniu tych problemów warto zastanowić się, gdzie dokładnie będzie trzeba się znaleźć. I tu od razu należy zauważyć, że wszystkie tunele aerodynamiczne, które służą wyłącznie rozrywce, można podzielić na dwie kategorie - otwartą i zamkniętą. Zamknięte są często stacjonarne i, jak wynika z definicji, znajdują się wewnątrz budynków. Najczęściej jest to najdroższa opcja - złożona konstrukcja, której instalacja odbywa się zgodnie z cechami budynku, znaczną liczbą dodatkowych elementów i podłączeniem do wszystkich systemów. Jednak w tym przypadku zazwyczaj można polegać na najwyższej jakości oferowanych usług, profesjonalni spadochroniarze wolą skomplikowane instalacje, które nie są mobilne. Otwieranie ADT jest dużo łatwiejsze i tańsze, a często mobilne, to znaczy w przypadku nieudanej wybranej lokalizacji możliwe jest szybkie przeniesienie do nowej.

Jednak mobilność aerodynamiczna jest bardzo względną koncepcją, nawet skomplikowana instalacja, która jest wbudowana w budynek, może być zazwyczaj demontowana i transportowana do nowego miejsca, ale zajmie to dużo czasu i będzie wymagać dużo pieniędzy. Mobile to ADT, który można prawie codziennie transportować z miejsca na miejsce. Należy jednak zrozumieć, że łatwość instalacji / demontażu zwykle wymaga użycia ponadwymiarowego i najbardziej uproszczonego sprzętu, co oznacza, że ​​nie ma potrzeby rozmawiać o jakości.

W związku z powyższym istnieje kilka formatów działania w tym kierunku. Po pierwsze, jest to orientacja prawie wyłącznie na zawodowych spadochroniarzy, wymagana jest największa inwestycja początkowa, biznes jest trudny, pożądane jest znalezienie klubu sportowego i zaoferowanie mu współpracy, a mianowicie zgodzić się na zainstalowanie własnego aerotube na terenie klubu. w budynku. W takim przypadku, przy najbardziej optymalnym zestawie okoliczności, możesz nawet liczyć na to, że nie będziesz musiał płacić czynszu, udzielając korzyści i rabatów członkom klubu. Jednak większość profesjonalnych klubów ma swoje ADT, więc nie są zainteresowane outsiderem biznesmena; początkujące kluby prawie nie mają dość pieniędzy, aby kupić ten skomplikowany sprzęt. Pomimo wszystkich trudności, praca z profesjonalistami wyróżnia się maksymalnym zyskiem, ponieważ sportowcy dużo trenują w tunelu aerodynamicznym, a to bardzo kosztuje. Oznacza to, że jeśli istnieje znaczny kapitał początkowy, a w mieście istnieje niezaakceptowany klub ADT, możesz bezpiecznie założyć własną firmę. Jeśli chodzi o rozrywkę, kiedy każdy chce uciec w tunelu aerodynamicznym, istnieje wiele opcji - od lokalizacji w kraju do instalacji w kompleksie sportowym, a nawet rozrywkowym. Stąd istnieje duża różnica w wysokości czynszu - poza miastem w jakimś parku trzeba będzie zapłacić czysto symboliczną kwotę (do 10 tysięcy rubli), a w kompleksie, zajmując dużo miejsca i łącząc się z wszystkimi systemami przedsiębiorstwa, trzeba będzie dać możliwość, że pięć zer na miesiąc.

Teraz najważniejsza rzecz - sam sprzęt. Sama rura, w której odbywa się szybowanie (tak zwane "szkło"), jest dość prostą konstrukcją - jest to naturalnie pionowa rura, której najważniejszym parametrem nie jest wysokość, lecz średnica. Chociaż są bardzo wysokie ustawienia, co oznacza jaśniejsze odczucia - wznoszenie ma niebezpieczną wysokość. Najtrudniejszą częścią instalacji i często najdroższą jest wentylator. To on dostarcza powietrze z dużą mocą, dzięki czemu powstaje bardzo silny strumień powietrza, tak że człowiek pozostaje w wodzie. Nie będziemy bardziej szczegółowo opisywać cech pracy i konstrukcji, sprzedawca zawsze będzie mógł dokładnie powiedzieć (nie tylko może, ale także musi, a także przeprowadzić szczegółowe instrukcje i szkolenie dla firmy kupującego), bardziej szczegółowo omówimy, jak różnią się rury Wpływa na cenę.

Cena samej rury jest określona przez wysokość i średnicę, a jeśli instalacja może być niska, to średnica jest potrzebna tak duża, jak to możliwe, ponieważ im szerszy "szkło", tym więcej ludzi pasuje do siebie. Jednak wymagane minimum to dwie osoby, to znaczy odwiedzający i instruktor, wystarczająco dużo rur o średnicy 3 metrów. Następnie wentylator. Pomimo tego, że jest to naturalnie prosty wentylator, ta jednostka jest ogólnie i potężna, co oznacza, że ​​jest droga. Ponadto cena wzrasta w zależności od liczby ostrzy. Minimalna wartość dla samego wentylatora wynosi 2 miliony rubli, jest mało prawdopodobne, że nawet zużyty wentylator można kupić za mniejszą kwotę, a jeśli nagle natkniesz się na taką ofertę, to maszyna jest prawie na pewno już zbyt zniszczona. Stosunkowo dobry wentylator kosztuje około 4 milionów rubli, a następnie ilość zwiększa się w zależności od mocy i wielkości. Oprócz rury i wentylatora kabina operatora jest montowana i, jeśli jest to konieczne do pracy w mieście, specjalna bariera dźwiękochłonna.

Jak już wspomniano, najtańsza instalacja jest mobilna, można ją kupić za 5 milionów rubli (jest to kompletny zestaw), dobry projekt z doskonałą ochroną i trwałe maszyny będą kosztować około 10 milionów rubli. Najdroższe mobilne ADT mogą kosztować 20-30 milionów rubli, z tym że słowo mobile odnosi się do nich dość warunkowo, ponieważ do instalacji i demontażu potrzebny jest dźwig i / lub inny sprzęt budowlany. Mobilny - po prostu dlatego, że nie wymaga kładzenia fundamentu. Za takie pieniądze można nawet zainstalować stacjonarną rurę w budynku, ale nie najmocniejszą, choć zdecydowana większość profesjonalnych klubów nawet nie marzy o większym. Wreszcie, najdroższa instalacja będzie kosztować około 100 milionów rubli, jest już w pełni profesjonalny sprzęt, niesamowicie niski poziom hałasu, wykorzystanie tylko najbardziej zrównoważonych materiałów, wysokie zasoby, zrównoważone zużycie energii - ogólnie wszystko, co jest możliwe.

Jak widać, taki biznes nie może być uznany za mały biznes, niewielu początkujących przedsiębiorców może sobie pozwolić na nawet 5 milionów na taki projekt. Sprzedawcy tego sprzętu przekonują do zakupu instalacji, wskazując, że cena przyjemności jest bardzo wysoka, a firma szybko zaczyna osiągać zyski. Ale w rzeczywistości cena lotu w aerotube jest wysoka z jakiegoś powodu.

Wszystko z powodu bardzo wysokiego poziomu zużycia energii. Wielu przedsiębiorców, pytając o cenę ADT, zapomina, że ​​czasami koszt produktu nie jest tak ważny, ile kosztuje jego usługa. Dlatego obecnie tunele aerodynamiczne napędzane energią elektryczną stały się powszechne, chociaż na rynku istnieje stosunkowo duża ilość ADT z silnikami Diesla. Zacznijmy od elektryczności. Ogólnie rzecz biorąc, tryby działania ADT są zwykle podzielone na dwa poziomy, podczas gdy wielu przedsiębiorców pracuje tylko z klientami, których waga nie przekracza 100 kilogramów - ponieważ jest to masa, którą tunel aerodynamiczny może utrzymać w powietrzu w trybie standardowym. Poziom zużycia energii może być różny, zaczyna się od około 250 kW / h, ale średnia wynosi około 350 kW / h. Czasami tryb standardowy zakłada zużycie 450-500 kW / h, ale w rzeczywistości jest to maksimum, w przeciwnym razie wydajność instalacji gwałtownie spada. Poziom zużycia energii gwałtownie wzrasta, jeśli potrzebujesz podnieść ciało o wadze przekraczającej 100 kilogramów, instalacja tutaj może wymagać do 900 kilowatów na godzinę, a najsilniejsi wentylatory pochłaniają 2-3 megawaty na godzinę, co jest porównywalne do zużycia energii w małej dzielnicy mieszkaniowej. Jeśli nagle zdarzy ci się kupić taką instalację, powinieneś pomyśleć o zbudowaniu nawet swojej małej stacji do generowania elektryczności; co ciekawe, będzie kosztować mniej niż sam wentylator. Teraz zróbmy obliczenia i chociaż koszt jednego kilowata ciągle się zmienia, może być bardzo różny w różnych regionach, a każdego miesiąca ma swoją własną taryfę, przeciętnie standardowe godziny pracy ADT będą kosztować tysiąc rubli (z prędkością około 300 kW / h). W trybie potężnym średnia stawka jest przekroczona, więc taryfa wzrasta nieznacznie, a już godzina pracy będzie kosztować 3,3 tys. Rubli (zużycie energii - 900 kW / h). Jeśli chodzi o generatory diesla, zasada jest taka sama - dwa tryby, w standardowej instalacji pochłaniają około 50 litrów paliwa na godzinę, w trybie rozszerzonym - do 90 litrów. Biorąc pod uwagę, że średni koszt oleju napędowego wynosi 31 rubli, okazuje się, że godzina pracy będzie kosztować albo około 1500 rubli (standard), albo około 2800 rubli (wzmocnienie). Oznacza to, że koszt eksploatacji jednej godziny zarówno instalacji elektrycznej, jak i wysokoprężnej jest w przybliżeniu równy. Powszechna dystrybucja ADT może prowadzić do kryzysu energetycznego, jest to zbyt nieekonomiczne urządzenie.

Franczyzy i dostawcy

Jednak średni koszt za godzinę w tunelu aerodynamicznym kosztuje 8 tysięcy rubli. Oznacza to, że mniej paliwa, przedsiębiorca otrzymuje około sześć i pół tysiąca, ale tutaj należy powiedzieć, że znaczące kwoty muszą być przekazywane do amortyzacji. Instalacja jest droga, a jej zasób nie może być nazwany bardzo dużym, prosty ADT (lub raczej jego silnik wentylatora) jest zaprojektowany na 2-4 tysiące godzin, a okazuje się, że po opracowaniu średnio 3 tysięcy - 6,5 tys. Rubli każdy, instalacja wniesie do przedsiębiorcy 19,5 miliona rubli. Oczywiście, przy kosztach budowy wynoszących 5 milionów (taki zasób pochodzi z tanich jednostek), jest to bardzo dobry wskaźnik, a po treningu zwykle trzeba wykonać naprawy, ale nie wymienić wentylatora, nadal nie można zapomnieć, że znaczna część z was jest zajęta przez instruktorów. Zwykle jest to 2-3 tysiące rubli na godzinę pracy, chociaż kwoty mogą się różnić w zależności od regionu i doświadczenia instruktora, dlatego są bardzo, bardzo uśrednione. Podczas pracy w klubie spadochronowym istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie będziecie potrzebować instruktorów, ponieważ personel klubu będzie pracował z początkującymi. Ale wciąż, po rozważeniu, można zrozumieć, że przedsiębiorca otrzyma od godziny pracy swojej instalacji w najlepszym razie 4-5 tysięcy rubli (mniej amortyzacji), aw najgorszym - 1-2 tysięcy. Oznacza to, że instalacja nie tylko zużywa dużo energii i nadal nie jest bardzo opłacalna. Ale ta kalkulacja jest odpowiednia w najgorszej sytuacji, gdy przedsiębiorca jest zmuszony obniżyć ceny w konkurencyjnym otoczeniu i / lub brak korzyści i możliwości w inny sposób, aby przyciągnąć klientów. Ponieważ trzeba powiedzieć, że ta cena zwykle dotyczy latania bez instruktora, wiele firm po prostu dodaje do bazy opłat ilość pracy instruktora, a nawet rzadkiego gościa (to nie dotyczy sportowców, ale zwykłych ludzi), godzina wisi w tunelu aerodynamicznym. Zwykle mogą wznosić się przez 5-10 minut, aw niektórych przypadkach nawet 1 minutę. I kosztuje znacznie więcej po przeliczeniu na godzinę, więc jedna minuta kosztuje 200-300 rubli (czyli 18 tysięcy za godzinę). Oznacza to, że w przypadku braku konkurencji i pracy ze zwykłymi ludźmi, można naprawdę liczyć na znaczny zysk. Ale tylko wtedy, gdy można przyciągnąć wystarczającą liczbę odwiedzających. Dobra i popularna organizacja codziennie otrzymuje kilku odwiedzających, co pozwala jej generować dochód na poziomie kilkuset tysięcy rubli miesięcznie. Co jest dobre, w przypadku braku klientów przedsiębiorca traci trochę, zwykle tylko koszty najmu (choć oczywiście zawsze jest źle, a strata zysków również powinna być obliczana), ponieważ maszyna nie działa, a ty możesz tylko zgodzić się z instruktorami tak, że twój odsetek od każdego klienta. Jeśli pracujesz w klubie spadochronowym, nie możesz zapłacić za czynsz. Przy okazji, musisz zatrudnić co najmniej dwóch instruktorów i jednego administratora, sam przedsiębiorca może być ostatnim (chyba, że ​​jest on instruktorem), aby obniżyć koszty.

Największym ryzykiem tego biznesu nie jest odzyskanie własnych inwestycji, ponieważ kwota początkowych inwestycji jest zbyt duża. Z drugiej strony, pracując ze spadochroniarzami, nie trzeba się martwić brakiem zysku, a profesjonaliści spędzający na szkoleniach w ADT czasem wynoszą ponad 100 tysięcy rubli miesięcznie. A to tylko jeden spadochroniarz, aw klubie może być ich kilkunastu. Podczas pracy ze zwykłymi obywatelami w normalnej sytuacji na rynku możliwe jest ustalenie takiej ceny za usługi, na które niewielu może pozwolić sobie ta przyjemność, ale nawet przepływ odwiedzających, w których faktyczna instalacja nie działa codziennie i dwie godziny, pozwala na wygenerowanie znacznego zysku, który w waszym kolejka zapewni możliwość otwarcia nowego ADT za rok lub dwa. Nawiasem mówiąc, mimo że instalacja niewiele działa, sama osoba przez pięć minut przyjemności spędza dużo czasu na instruktażu, zazwyczaj przygotowanie jej na szybowanie zajmuje około godziny. Ogólnie rzecz biorąc, nie trzeba czekać na ogromne zyski w pierwszych miesiącach, trzeba zainicjować dobrą kampanię marketingową, aby przyciągnąć odwiedzających, kwota początkowej inwestycji jest często bardzo duża, ale biznes jest obiecujący i interesujący, a brak konkurencji pozwala nam oferować ekskluzywne usługi.

Mathias Laudanum
(c) www.openbusiness.ru - portal z biznesplanami i wytycznymi do założenia małej firmy

Szybkie obliczenie rentowności przedsiębiorstwa w tym obszarze

Oblicz zysk, zwrot, rentowność dowolnej firmy w 10 sekund.

Wprowadź początkowe załączniki
Dalej

Aby rozpocząć obliczenia, wprowadź kapitał początkowy, kliknij przycisk Dalej i postępuj zgodnie z dalszymi instrukcjami.

Top