logo

Produkcja cukru z buraków jest złożonym procesem fizykochemicznym. Sacharoza jest ekstrahowana z komórek przez dyfuzję, po czym stosowane są efekty chemiczne i termiczne w celu oddzielenia cukru od nieswoistych i przekształcenia go w czysty krystaliczny produkt.

Zbiór buraków przez kombajn zawiera znaczną ilość zanieczyszczeń, które wpadając do krajarki buraków i maszyn dyfuzyjnych, powodują przedwczesne zużycie sprzętu, przyczyniają się do wzrostu strat cukru. Dlatego przed przetwarzaniem buraki są dokładnie oczyszczane z zanieczyszczeń za pomocą różnych urządzeń: przenośników hydraulicznych, blatów, pułapek z kamienia i piasku, pralek.

Składanie Polami zaciskowych (buraka cukrowego pola Kagasnye miejsce składowania i z której za pomocą wody do przerobu przenośnika popaaet) buraków jest zasilany przez sieć gidrotransportorov do przetwarzania. Hydrotransportery są instalowane ze spadkiem z pola kagatnogo do rośliny. Podczas podawania buraków przez hydrotransportery, rośliny okopowe są częściowo myte, a większość zanieczyszczeń (piasek, kamienie, wierzchołki) są rozdzielane w zorganizowanych pułapkach. Burak wchodzi do ogórecznika lub platformy do raftingu. Wiertarki są wyładowywane przez strumień wody wypływający z głowicy hydrantu pod ciśnieniem. Woda myje buraki do koryta przenośnika hydraulicznego.

Czyszczenie i mycie. Na hydrotransporter wyposaża się w piasek, szczyty i kamienne kamienie, które oddzielają zanieczyszczenia w dwóch etapach. Aby zapobiec przeciążeniu głównego hydrotransportera, należy utworzyć bramki regulacyjne. Po rozdzieleniu zanieczyszczeń w drugiej kaskadzie z mieszaniny wody buraczanej otrzymuje się nadmiar wody transportowo-myjącej. Ostateczne pranie roślin okopowych buraków odbywa się w urządzeniach do mycia buraków. Maszyny te są również wyposażone w pułapki z kamienia i piasku. Uprawy okopowe są myte za pomocą pralek bębnowych lub bębnowych i mycia strumieniowego. W celu ograniczenia wymywania sacharozy z buraków jest transportowany i przemyto wodą, w temperaturze nie wyższej niż 18 ° C Po sveklomoechnoy korzenie maszyny przepłukano wodą, którą wcześniej dodano bielenia (10... 15 kg na 100 ton buraków).

Po wyjaśnieniu, woda transportująca i płucząca w zbiornikach osadczych jest zawracana do przenośników hydraulicznych, a zagęszczony szlam jest pompowany do pól filtracji i poddawany sztucznemu biologicznemu oczyszczaniu.

Po spłukaniu korzenie buraków są podawane do przenośnika taśmowego, na którym są nawiewane silnym strumieniem powietrza, aby usunąć pozostałe lekkie zanieczyszczenia i wilgoć powierzchniową.

Rozdrabnianie. Umyte i wysuszone buraki cukrowe są ważone na automatyczne porcje i wyładowywane do kosza. Z bunkra korzenie są podawane grawitacyjnie do cięcia buraków i mielone na wióry o szerokości 4... 6 i grubości 1,2... 1,5 mm. Frytki z buraków powinny mieć wystarczająco dużą powierzchnię właściwą, elastyczność pod kątem zginania i ściskania, a jej masa powinna zapewniać dobrą przepuszczalność warstwy podczas całego okresu ekstrakcji. Reject to nieoszlifowane przegrzebki, chipy o długości mniejszej niż 5 mm lub o grubości mniejszej niż 0,5 mm. Zawartość wad w żetonach nie powinna przekraczać 3%.

Krajarki odśrodkowe, talerzowe i bębnowe są używane do produkcji chipsów buraczanych.

Dyfuzja Jest to proces ekstrakcji sacharozy z komórek tkanki buraczanej poprzez przemycie jej gorącą wodą. W cukrowniach ekstrakcję sacharozy prowadzi się w stale pracujących instalacjach dyfuzji.

Po zmieleniu chipsy buraków docierają do przenośnika, który dostarcza go do urządzenia dyfuzyjnego. Aby uzyskać sok dyfuzyjny za pomocą kolumny dyfuzyjnej, dyfuzji dwuślimakowej lub instalacji obrotowej.

Na przykład, w aparacie dyfuzji śrubowej, ogrzane chipy przemieszczają się od jednego końca urządzenia do drugiego, dostarczając cukier i rozpuszczalny niesugar do przepływu wody. Gdy się porusza, żetony stają się coraz bardziej bez cukru. Po opuszczeniu aparatu, frytki zawierają 0,2... 0,28% cukru w ​​przeliczeniu na masę przetworzonych buraków.

Przepuszczalne membrany okopowe komórek cukru i innych substancji rozpuszczalnych w wodzie, lecz w cytoplazmie komórek żywych i półprzepuszczalną prawie nie przechodzi cukier i inne substancje rozpuszcza się w soku komórkowym. Proces dyfuzji jest najskuteczniejszy, gdy chipy są gwałtownie podgrzewane, a temperatura jest utrzymywana w zakresie 72... 75 o C. Jednocześnie białka cytoplazmy koagulują, a cukier łatwo przechodzi do otaczającego roztworu. Denaturacja białka zależy od temperatury. Na przykład w temperaturze 70 o C całkowita denaturacja tkanki miąższu białek kończy się po 12 minutach, a łyka dopiero po 26 minutach. Razem z sacharozą ekstrakcji prawie całkowicie (98% zawartości) wiórów buraków w soku dyfuzji przechodzi część nonsugars: do 95% amin i amoniaku, azotu, około 80% całkowitej ilości azotu, 88... 92% potasu i sodu, wymywa 30% białko z całkowitej masy w zrębkach. Znacznie wolniejszy sacharoza w soku pektyny. Przejście substancji pektynowych do soku znacznie wzrasta wraz ze wzrostem temperatury powyżej 80 ° C.

W celu skutecznej ekstrakcji cukru dyfuzję przeprowadza się szybko, przy słabo kwaśnej reakcji środowiska (pH 5,5... 6).

Na proces dyfuzji wpływa grubość, kondycja fizyczna, masowa jednolitość kawałków buraków i liczba zepsucia.

Żetony buraków i sok są dobrymi pożywkami dla rozwoju mikroorganizmów. Metabolizm wydalany przez mikroorganizmy pogarsza jakość cukru i stwarza ryzyko wybuchu. W związku z tym, w celu stłumienia mikroflory, 40% roztwór formaliny (0,015... 0,02% masy buraka) wstrzykuje się do urządzenia dyfuzyjnego w odstępach czasowych.

Sok dyfuzyjny to mętna ciecz, która szybko ciemnieje w powietrzu. B1 lsoka, pozostawiając aparat dyfuzyjny, zawiera 10... 15 g pulpy, a podczas przetwarzania buraków o niskiej jakości zawartość miąższu w soku wzrasta do 20... 25 g / l. Pulpę z soku dyfuzyjnego izoluje się na obrotowym mezgolovushki wyposażonym w bębny siatkowe lub na ekranach łukowych. Efekt usuwania miazgi, na przykład, na sicie łukowym wynosi 90... 95%.

Niemal wszystkie nesary z soku dyfuzyjnego spowalniają proces oczyszczania soku i krystalizacji sacharozy. Nesahara może wiązać sacharozę i utrzymywać ją w stanie rozpuszczonym.

Świeża masa wysłana z urządzenia dyfuzyjnego jest prasowana do zawartości wilgoci 12... 14% ciał stałych po podaniu do bydła w postaci surowej i do zawartości wilgoci 22... 25%, jeśli jest przeznaczona do suszenia.

Oczyszczanie soku dyfuzyjnego. Sok jest systemem wieloskładnikowym. Zawiera sacharozę i nesaharę, reprezentowane przez rozpuszczalne białka, substancje pektynowe i produkty ich rozkładu, cukry redukujące, aminokwasy, sole kwasów organicznych i nieorganicznych itp.

Oczyszczanie soku obejmuje następujące operacje: wstępne i główne wypróżnianie, pierwsze i drugie nasycenie, siarczanowanie i kontrolne filtrowanie soku.

Jedną z głównych metod oczyszczania jest defekacja - obróbka wapna za pomocą wapna. Sok podgrzany do temperatury 85... 90 0 С jest przetwarzany dwukrotnie z mlekiem wapiennym. Po pierwsze, w soku dodano 0,2... 0,3% wagowych CaO od buraków powoli podnosząc pH do wartości 10,8 11,4..., o znacznej części koloidalnych środków dyspergujących i wysokie związki molekularne koagulacji. Ten etap nazywa się przed-defekacji lub przedwczesnego. Następnie sok wprowadza się pozostałą ilość wapna (1,8... 2,0% CaO) przeznaczony do czyszczenia przez podniesienie pH do 12.3,... 12.4 i utrzymuje przerwę do 10... 15 min dla rozkładu części niecukrów. Ten etap nazywany jest główną defekacją. W procesie defekacji, oprócz koagulacji koloidalnych substancji dyspergujących, sole wapnia niektórych kwasów są również zobojętniane i wytrącane.

W wyniku preliming pod Hydrosila oraz jony wapnia całkowitego zakończenia neutralizacja dyfuzja koagulacji i sedymentacji substancje kwasowe sok dyspersje koloidalne o dużej masie cząsteczkowej związków, jak również reakcji strącania większość z anionami kwasu fosforowego, kwas szczawiowy, kwas octowy, kwas cytrynowy, oksilimonnoy, jabłkowy, winowy i kationy sole magnezu, aluminium, żelaza.

Reakcje rozkładu szeregu organicznych nieswoistych cząstek zaczynają się jednak dopiero na pierwszym etapie, a ich uzupełnienie wymaga wyższej alkaliczności, temperatury i czasu reakcji. Dlatego głównym zadaniem głównej defekacji jest rozkład amidów kwasów, soli amonowych, substancji redukujących, zmydlanie tłuszczów, wstępne wytrącanie anionów kwasowych. Jeśli reakcje rozkładu nie zostaną zakończone w jednostce oczyszczania, a następnie będą kontynuowane przez kolejne etapy procesu, zmniejszą jakość syropu i cukru.

Nasycenie przeprowadza się w dwóch etapach: pierwszy, pierwszy i po oddzieleniu osadu - drugi. Głównym celem nasycenia jest wywołanie strącania wapna w postaci CaCO3 przez nasycenie soku dwutlenkiem węgla. Nasycenie przeprowadza się w specjalnych aparatach-saturatorach. Sok z saturatora pochodzi z góry, jest spryskiwany dyskiem i mieszany z napływającym gazem. Przy wysokiej szybkości adsorpcji dwutlenku węgla otrzymuje się drobno rozproszony węglan wapnia, który pochłania różne substancje organiczne, które barwią sok. Sok po nasyceniu staje się jaśniejszy i bardziej przejrzysty.

Po pierwszym nasyceniu sok jest podgrzewany i przesyłany do filtracji. Celem filtracji nasyconego soku jest oddzielenie zawiesiny za pomocą porowatej przegrody filtra w warunkowo przezroczystą ciecz (filtrat) i mokry osad (pozostałość po sączeniu). Aby zmniejszyć lepkość soku przed filtrowaniem, podgrzewa się do 85... 88 0 C.

Ponowne nasycenie przeprowadza się w celu przekształcenia wolnych wodorotlenków wapnia, potasu i sodu pozostających po pierwszym nasyceniu w węglany, a także w celu rozpuszczenia rozpuszczalnych soli wapnia. Po drugim nasyceniu w soku pozostaje minimalna ilość soli wapnia, co zmniejsza gromadzenie się kamienia w wyparkach.

Podczas przetwarzania buraków o złej jakości, gdy główna defekacja i pierwsze nasycenie nie zapewniają skutecznego oczyszczenia soku dyfuzyjnego, przed drugim nasyceniem w celu rozkładu substancji redukujących i amidów, przeprowadza się dodatkowe 5- do 5-minutowe defekowanie soku.

Przy drugim nasyceniu, tak jak na pierwszym, na powierzchni uformowanych kryształów CaCO3 adsorpcja wapnia.

Po drugim nasyceniu sok ponownie przesyła się do filtracji. Filtrowanie odbywa się na prasach filtracyjnych lub filtrach próżniowych. W wyniku tego powstają dwa produkty: więcej soku oczyszczonego i zanieczyszczeń z prasy filtracyjnej - marnotrawstwo produkcji cukru.

Przybliżony skład chemiczny oczyszczonego soku dostarczanego do zasiarczania jest następujący: substancje suche - 13... 16%, substancje azotowe - 0,4... 0,5, czysty popiół - 0,5... 0,6, czystość soku - 89... 92, chromatyczność - 12... 20 konw. jednostek, zawartość soli wapnia wynosi 0,015... 0,025% CaO.

Siarczan odnosi się do obróbki roztworów cukru dwutlenkiem siarki. Przepuszczając dwutlenek siarki przez sok tworzy się kwas siarkowy, który jest dobrym środkiem antyseptycznym i redukującym. Przywraca nienasycone związki organiczne i przekształca je w bezbarwne substancje. Sok nie jest oczyszczany, ponieważ te przebarwione związki pozostają w roztworze.

Oprócz odbarwiania kwas siarkowy zmniejsza alkaliczność soku, pomaga zmniejszyć lepkość syropu, co ułatwia krystalizację i rozdział kryształów cukru.

Siarczanie przeprowadza się w specjalnych aparatach-sulfitatorach, gdzie napływający sok miesza się z gazem. Całkowite zużycie siarki do siarczanowania soku i syropu wynosi 30... 40 kg na 100 ton buraków.

Zagęszczanie soków. Sok po sulfitacji jest nienasyconym roztworem sacharozy i pozostałych cukrów pozostałych w nim. Po zatężeniu do przesycenia sacharoza zaczyna wytrącać się w postaci kryształów. Zagęszczanie oczyszczonego soku odbywa się w dwóch etapach: najpierw woda w parowniku jest odparowywana do stanu zbliżonego do nasycenia (zawartość substancji stałych w syropie wynosi 65... 70%), a następnie w maszynach próżniowych aż do przesycenia (zawartość ciał stałych wynosi 92... 93%) następnie następuje krystalizacja masy.

Przy pierwszym warzeniu soku wytrąca się część cukrów, kolor soku zwiększa się, przed gotowaniem soku w maszynach próżniowych, sok po pierwszym stężeniu zostaje odsiarczony i przefiltrowany.

Krystalizacja jest ostatnim etapem produkcji cukru. Wybór sacharozy z roztworu odbywa się w dwóch lub trzech etapach. Na pierwszym etapie gotowania dostaniesz pierwszą massecuite. Jest gęstą, lepką masą składającą się z kryształów cukru i cieczy międzykrystalicznej o zawartości substancji stałych 92... 93%. Po osiągnięciu zawartości kryształów w mascicuite, około połowy z nich oddziela się w wirówce, a roztwór międzykrystaliczny ponownie zatęża się w drugim etapie, aż do przesycenia i resztę sacharozy wykrystalizuje. W celu wytworzenia lub napełnienia kryształów niewielką ilość (50... 100 g) sproszkowanego cukru dodaje się do aparatu próżniowego, przyczyniając się do szybszego tworzenia centrów krystalizacji.

Gdy sok jest skoncentrowany w parowniku, odnotowuje się rozkład 0,06... 0,1% całkowitej ilości sacharozy.

W procesie wirowania oprócz cukru granulowanego otrzymuje się roztwór międzykrystaliczny (pierwsze spęcznienie), który zawiera niewielką ilość kryształów. Przesyła się go do drugiego aparatu w celu sprowadzenia drugiej mascicuite i po odwirowaniu otrzymuje kryształy cukru (cukier brązowy) i melasę lub melasę.

W przypadku kryształów cukru po odwirowaniu pozostała przylegająca warstwa roztworu mikrokrystalicznego, co nadaje żółtemu zabarwieniu cukier. Aby go usunąć, kryształy cukru są ubijane gorącą wodą. W tym samym czasie część kryształów rozpuszcza się i powstaje drugi obrzęk (biały syrop), który jest przesyłany do aparatu próżniowego pod koniec gotowania pierwszej kiszki.

Granulowany cukier otrzymany po krystalizacji suszy się za pomocą gorącego powietrza w suszarce, dopóki zawartość wilgoci nie przekracza 0,14%, zostaje zapakowany do worków o masie 50 kg, wysłanych do magazynu.

Wydajność rośliny charakteryzuje się ekstrakcją cukru, która pokazuje procent masy sacharozy w piasku cukrowym do sacharozy w przetworzonych burakach. To około 80%.

Produkcja cukru

Produkcja cukru

Cukier jest produktem spożywczym składającym się z sacharozy o wysokiej czystości.

Sacharoza ma przyjemny słodki smak. W roztworach wodnych jego słodkość odczuwana jest w stężeniu około 0,4%. Roztwory zawierające więcej niż 30% sacharozy, słodki. Wartość energetyczna 100 g cukru wynosi 1565-1569 kJ (374 kcal).

Sacharoza jest szybko i łatwo trawiona. W organizmie, pod wpływem enzymów, rozkłada się na glukozę i fruktozę. Sacharoza jest wykorzystywana przez organizm ludzki jako źródło energii i materiału do tworzenia glikogenu, tłuszczu, związków białko-węgiel.

Trzcina cukrowa, która rośnie na obszarach o klimacie tropikalnym i subtropikalnym, oraz buraki cukrowe (około 45%) są wykorzystywane jako surowce do produkcji cukru. Do produkcji cukru stosuje się również sorgo, kukurydzę, palmę. Przemysł krajowy wytwarza cukier w dwóch rodzajach z buraków cukrowych: cukru granulowanego i cukru rafinowanego.

Handlowy cukier powinien być prawie całkowicie sacharozą. Wolne zanieczyszczenia są niedozwolone, ale w procesie produkcyjnym, cukier nie może być adsorbowany wewnątrz kryształów sacharozy, a na ich powierzchni w postaci cienkiej błony. Ponadto we wszystkich rodzajach cukru obecne są substancje mineralne (Na, K, Ca, Fe) - około 0,006%.

Cukier granulowany jest sypkim produktem składającym się z kryształów sacharozy. Zdobądź je z korzeni wrzecionowatych, białych buraków cukrowych.

Główne etapy produkcji granulowanego cukru

Buraki są myte, kruszone na wióry (w wąskich cienkich płytkach) i obrabiane w bębnach dyfuzyjnych gorącą wodą. Przejście cukrów i rozpuszczalnych nie-cukrów z buraków na wodę wynika z dyfuzji. Sok dyfuzyjny jest oczyszczany z zanieczyszczeń mechanicznych i niesukrzanych i poddawany obróbce wapnem (wodna zawiesina tlenku wapnia) w celu zobojętnienia kwasów, wytrącenia glinu, magnezu, soli żelaza i koagulatów oraz substancji barwiących (defekacji).

Aby wytrącić nadmiar wapna i postać krystalicznego węglanu wapnia, na powierzchni cząstek, z których nie adsorbuje się cukru, sok poddaje się działaniu dwutlenku węgla (nasycenie). W następnym etapie sok zagęszcza się przez odparowanie, a następnie krystalizację cukru z syropu - tworzenie się rumianku i oddzielanie kryształów cukru od płynu o strukturze międzycząsteczkowej (zielony syrop). Kryształy cukru przemywa się wodą i oddziela od krystalicznej cieczy (białej melasy); ostatnim etapem jest suszenie, chłodzenie i uwalnianie kryształów z zanieczyszczeń ferromagnetycznych i grudek cukru.

Towarowy cukier granulowany uzyskuje się tylko wtedy, gdy gotuje się pierwszą masę kandyzującą krystalizacji.

Białą i zieloną melasę, otrzymaną przez odwirowanie pierwszej krystalizacji kiszki, przechodzi się do wrzenia 2. krystalizacji kiszki. Przez odwirowanie drugiej kadzidła krystalizacji uzyskuje się również dwa zaciągnięcia (biały i zielony syrop) i cukier drugiej krystalizacji. Na jego powierzchni znajduje się międzywarstowy roztwór, dlatego jest intensywnie żółty.

Aby ugotować trzecią krystalizację 3-krotnej krystalizacji, stosuje się drugą i pierwszą drugą krystalizację obrzęku miazgi. Otrzymany cukier trzeciej krystalizacji wraz z cukrem drugiej krystalizacji stosuje się do wrzenia pierwszej kadzi z krystalizacją. Pęcznienie pobrane podczas wirowania 3. wypełnień krystalizacyjnych nosi nazwę melasy, jest produktem odpadowym.

Jakość granulowanego cukru jest określana zgodnie z GOST 21-94. Na podstawie wskaźników organoleptycznych oceniane są następujące wartości: smak i zapach - słodki, bez obcych smaków i zapachów, zarówno suchego cukru, jak i jego roztworów; płynność - bez grudek, luzem, przeznaczonych do przetwórstwa przemysłowego, mogą mieć grudki rozpadające się po lekkim naciśnięciu; kolor nadającego się do sprzedaży granulowanego cukru jest biały, w przetwórstwie przemysłowym jest biały z żółtawym odcieniem; czystość roztworu - roztwór cukru jest przezroczysty lub lekko opalizujący, bez nierozpuszczalnego osadu, zanieczyszczeń mechanicznych lub innych zanieczyszczeń.

Pod względem parametrów fizykochemicznych (w przeliczeniu na suchą masę) cukier granulowany musi spełniać następujące wymagania (w%): ułamek masowy sacharozy wynosi co najmniej 99,75, dla przetwórstwa przemysłowego wynosi co najmniej 99,65; ułamek masowy substancji redukujących - nie więcej niż 0,050, dla przetwórstwa przemysłowego - nie więcej niż 0,065; ułamek masowy popiołu - nie więcej niż 0,04, dla przetwórstwa przemysłowego - nie więcej niż 0,05; ułamek masowy wilgoci - nie więcej niż 0,14, dla przetwórstwa przemysłowego - 0,15; udział masowy ferroimpaliów - nie więcej niż 0,0003; chromatyczność (w konwencjonalnych jednostkach gęstości optycznej) - nie więcej niż 0,8, dla przetwórstwa przemysłowego - nie więcej niż 1,5.

Najczęściej występujące wady granulowanego cukru - wilgoć, utrata płynności, obecność nierozpuszczalnych grudek są wynikiem przechowywania w warunkach wysokiej wilgotności względnej i nagłych zmian temperatury powietrza. Nietypowy żółtawy lub szarawy kolor i obecność bryłek niebielonego cukru pojawiają się z naruszeniem technologii. Zewnętrzny smak i zapach powstają podczas pakowania w nowe torby, traktowane emulsją z zapachem produktów ropopochodnych, a także nieprzestrzeganiem sąsiedztwa towarowego; zanieczyszczenia (żużel, paliwo i ogień) - wynik złego czyszczenia cukru na elektromagnesach i użycia do pakowania worków z źle przetworzonego jutra.

Cukier rafinowany - produkt składający się z krystalicznej, dodatkowo oczyszczonej (rafinowanej) sacharozy, produkowanej w postaci kawałków i kryształów. Celem rafinacji cukru granulowanego lub cukru surowego trzciny cukrowej jest usunięcie zanieczyszczeń w jak największym stopniu w wyniku sekwencyjnej realizacji operacji technologicznych i uzyskania praktycznie czystej sacharozy. Zgodnie z obowiązującym standardem zawartość zanieczyszczeń w rafinowanym cukrze wynosi nie więcej niż 0,1%. Rafinacja polega na oddzielaniu sacharozy od nie-cukrów poprzez ich krystalizację w roztworach.

Główne etapy produkcji rafinowanego cukru. Cukier rozpuszcza się w wodzie. Otrzymany syrop oczyszcza się za pomocą adsorbentów (węgli aktywnych) i wymieniaczy jonowych, które absorbują substancje barwiące z syropu.

W rafinerii przeprowadza się kilka cykli krystalizacji. Rafinowany cukier otrzymuje się w pierwszych dwóch lub trzech cyklach, a w kolejnych trzech lub czterech cyklach żółty cukier otrzymuje się z melasy, którą zawraca się do przetworzenia. Z ostatniego cyklu syrop rafineryjny usuwa się jako odpad.

W celu zmniejszenia inwersji sacharozy, lekko zasadowa reakcja roztworów cukru jest podtrzymywana, a niebieski barwnik, ultramaryna, jest stosowany do maskowania żółtego odcienia rafinowanego cukru. Dodawany jest w postaci zawiesiny w rafinowanej cieczy wypełniającej lub podczas płukania kryształów cukru w ​​wirówkach.

Rafinowany cukier produkowany jest w następującym zakresie:

  • prasowane kruszony luzem w workach, paczkach i pudełkach;
  • prasowane opakowania i pudełka instant;
  • prasowane w małych opakowaniach;
  • rafinowany cukier granulowany w workach i torbach;
  • rafinowany cukier granulowany w małych opakowaniach;
  • sacharoza na szampana;
  • rafinowany proszek luźny w workach i torbach.

Wytłoczony w kawałkach cukier rafinowany jest wytwarzany w postaci pojedynczych kawałków o kształcie równoległościanu. Grubość kawałka cukru rafinowanego z rozdrobnionego cukru może wynosić 11 i 22 mm. Dopuszczalne są odchyłki od grubości w miejscu łupania ± 3 mm.

Rafinowany cukier rafinowany jest wytwarzany z następującymi wielkościami kryształów (w mm): od 0,2 do 0,8 - dobrze; od 0,5 do 1,2 - średnia; od 1,0 do 2,5 - duży.

Sacharoza do szampana wytwarzana jest w postaci kryształów o wielkości od 1,0 do 2,5 mm.

Rafinowany cukier jest tłoczony poprzez usunięcie syropu z wychodzącego z wirówek i przemycie kryształów za pomocą klera (czysty roztwór rafinowanego cukru). Mokre kryształy tworzą wyrafinowaną owsiankę. Ich twarze pokryte są cienką warstwą roztworu cukru. Porcje na prasach tworzą kawałki rafinowanego cukru lub batoników, które po wyschnięciu są cięte na kawałki.

Siła uzyskanego rafinowanego cukru zależy od wilgoci owsianki, która jest regulowana ilością pozostających w niej księżniczek. Wilgoć miąższu w celu uzyskania natychmiastowego rafinowanego cukru powinna wynosić 1,6-1,8%, sprasowane rozdrobnione - 1,8-2,3%. Słupki rafinowanego cukru mają strukturę kapilarno-porowata, co przyczynia się do ich suszenia. Usunięcie wilgoci podczas procesu suszenia powoduje dodatkową krystalizację sacharozy, która została w nim rozpuszczona. Im więcej wspinaczy znajduje się w barze lub kawałku sprasowanego cukru rafinowanego (a zatem rozpuszczonej sacharozy), tym mocniej łączy on kryształy w konglomerat, a rafinowany cukier okazuje się być silniejszy.

Jakość rafinowanego cukru ocenia się według GOST 22-94. Dzięki właściwościom organoleptycznym cukier rafinowany powinien spełniać następujące wymagania: smak i zapach są słodkie, bez obcego smaku i zapachu zarówno suchego cukru, jak i jego roztworu wodnego; kolor - biały, czysty, bez zanieczyszczeń, dozwolony jest niebieskawy odcień; płynność - rafinowany cukier granulowany, wolny od grudek; czystość roztworu - roztwór cukru jest przezroczysty lub lekko opalizujący, dopuszcza się subtelny opalizujący odcień.

Wady rafinowanego cukru: szarawy odcień, ciemne plamy itp. - wynik niewystarczającego wyjaśnienia syropów, zatykanie owsianki, nieprzestrzeganie sposobów prasowania i suszenia.

Cukier: skład, korzyści i szkoda

Co to jest technologia produkcji cukru granulowanego. Skład chemiczny i właściwości użytkowe. Zachowaj ostrożność. Przepisy na słodkie potrawy, ciekawe fakty i do użytku domowego.

Cukier granulowany jest nazwą handlową skrystalizowanej sacharozy, produktu spożywczego. W większości przypadków jest zrobiony z buraka cukrowego lub trzciny cukrowej. Kolor może być zarówno biały, półprzezroczysty i jasnożółty, o różnych odcieniach, o wielkości kryształów - od 0,2-2,5 mm. Dopuszczalna jest wilgotność do 0,15%. Używany głównie w przemyśle spożywczym, ale również w medycynie i chemii.

Cechy produkcji cukru

Technologia przygotowania nie zmienia się przez ostatnie 300 lat, ale linie technologiczne są ciągle modernizowane.

Produkcja piasku cukrowego jest następująca:

  1. Buraki cukrowe są grabione na rolki, zbierane w specjalnych bunkrach, a następnie myte pod bieżącą wodą.
  2. Ciąć, umieścić w kąpieli i wlać roztwór wapna. W ten sposób przeprowadza się czyszczenie bakteriologiczne.
  3. Usuń roztwór wapna, surowiec jest myta i kruszona.
  4. Surowa masa jest traktowana chemikaliami dla podkreślenia syropu cukrowego.
  5. Syrop cukrowy do filtracji przepuszcza się przez perlit osadzony na porowatej ściance.
  6. Następnie przeprowadza się parowanie - w celu usunięcia nadmiaru cieczy.
  7. Krystalizację prowadzi się w próżni, w wyniku czego powstaje sacharoza i melasa (ciemna melasa o silnym słodkim zapachu, która jest produktem ubocznym produkcji i jest stosowana w rolnictwie).
  8. Otrzymaną masę przesyła się do wirówki w celu oddzielenia cukru.

Przygotowanie do sprzedaży obejmuje suszenie i pakowanie produktu. Jeśli wymagane jest oczyszczanie, po wirówce wykonuje się wielokrotne prasowanie.

Skład i kaloryczność cukru granulowanego

Z uwagi na to, że produkt zawiera czystą sacharozę, jego wartość odżywcza jest dość wysoka.

Zawartość kaloryczna cukru granulowanego - 399 kcal na 100 g, w tym:

  • Węglowodany - 99,8 g;
  • Popiół - 0,1 g;
  • Woda - 0,1 g

Makroskładniki na 100 g:

  • Potas, K - 3 mg;
  • Wapń, Ca - 3 mg;
  • Sód, Na - 1 mg.

Żelazo zawarte jest w pierwiastkach śladowych - 0,3 mg na 100 g.

Ze względu na korzystny skład granulowany cukier odgrywa ogromną rolę w diecie człowieka. Węglowodany trawią się tak szybko jak to możliwe i uzupełniają rezerwę energetyczną.

Przydatne właściwości granulowanego cukru

Pomimo faktu, że wielu dietetyków i gastroenterologów kładzie nacisk na całkowite wykluczenie tego produktu z diety i nazywa to "białą śmiercią", nie zaleca się całkowitego usuwania go z diety nawet przy cukrzycy drugiego stopnia.

Korzyści z cukru piasku:

  1. Stymuluje produkcję serotoniny - "hormonu szczęścia", pomaga zapobiegać depresji, poprawia nastrój.
  2. Pobudza krążenie krwi w ośrodkowym układzie nerwowym, aktywuje aktywność mózgu i rdzenia kręgowego.
  3. Zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi.
  4. Normalizuje układ moczowy i zwiększa skuteczność śledziony.

Dodatkowym składnikiem produktu luzem wytworzonego z trzciny cukrowej są witaminy z grupy B. Pomagają one ustabilizować skurcze serca i poprawić przewodność impulsów.

  • Dlaczego odchudzanie 3-fazowe z Dietonusem - uznawane za najbardziej skuteczne?
  • Co jest w VanTuSlim, że ludzie tracą na wadze do 30 kg na kurs?

Przeciwwskazania i szkodliwość cukru granulowanego

Pomimo obfitości korzystnych właściwości, stosowanie słodyczy powinno być ograniczone. Jeśli jest za dużo, mogą pojawić się wczesne zmiany sklerotyczne - poziom cholesterolu wzrasta, światło naczyń krwionośnych jest wąskie.

Kiedy nadużywanie szkód spowodowanych przez piasek jest następujące:

  • Pojawia się otyłość, tłuszcz szybko się tworzy.
  • Może pojawić się cukrzyca.
  • Zęby zaczynają się pogarszać, dochodzi do próchnicy zębów.
  • Metabolizm białko-lipid jest zaburzony, zwiększa się wydalanie wapnia z organizmu i zwiększa się ryzyko osteoporozy.

Oficjalnie ustalono, że słodycz wywołuje uzależnienie przypominające napad narkotykowy, chociaż objawy ograniczają się do drażliwości i nerwowości. Czasami pojawia się ból głowy.

Przepisy na cukier

Wydaje się, że nie ma takiej potrawy, której przygotowanie nie wykorzystywałoby tego produktu. Jest podstawą deserów, używanych do gotowania ryb i mięsa.

Przepisy z cukrowym piaskiem:

  1. Sałatka z brokułami. Rodzynki moczone we wrzącej wodzie przez co najmniej 30 minut. Nasiona lub migdały są smażone. Brokuły są podzielone na różyczki i drobno posiekane. Robią to samo z czerwoną cebulą. Wszystkie składniki są wymieszane, posypane cukrem, dodaj sól. Sałatka jest wypełniona niesłodzonym jogurtem.
  2. Pikantny kurczak. Mieszana marynata: 2 łyżki. l sos rybny i 2 łyżki. l olej słonecznikowy, trochę czarnego pieprzu i soli, zmiażdżony czosnek. Rub 4 ud kurczaka, po usunięciu skóry. Pozostałości marynaty są podzielone na 2 części, jedna jest odłożona na bok - w przyszłości zrobią z niej sos. Umieścić kawałki kurczaka w misce, zalać marynatą, przykryć zamiast pokrywy folią spożywczą, pozostawić na 1 godzinę w lodówce. Uda z kurczaka smażone są po obu stronach na patelni lub grillowane do złocistobrązowego. Marinade miesza się z sokiem z limonki i cukrem, aby uzyskać karmelowo-karmelowy smak. Rozłóż udka z kurczaka na talerzach, polej sosem, posyp pieczonymi orzechami nerkowca. Do smaku dodaje się sałatkę z ogórków i pomidorów, posypaną świeżymi ziołami - koperkiem i pietruszką.
  3. Zupa wiśniowa. Od 1 kg dojrzałych ciemnych jagód usuń kości, wlej 1 kg granulowanego cukru, pozostaw na 1,5 godziny, najlepiej w chłodnym miejscu. Mieszaninę nakłada się na średnią temperaturę, wlewa 1 litr zimnej wody i doprowadza do wrzenia, tłumi płomień, odkłada 2 całe cynamonowe kije, pozostawia na 10 minut. Następnie, używając skimmera, oczyszczają jedną trzecią jagód, wyjmują cynamonowe pałeczki, ubij zawartość za pomocą blendera zanurzeniowego. Ponownie zagotuj, wlej 1 łyżeczkę. skrobia kukurydziana rozcieńczona zimną wodą. Pozostaw kolejną 1 minutę. Aby było smaczniejsze, po wyjęciu z ognia zaleca się nalać szklankę likieru wiśniowego lub likieru. Podczas serwowania każda porcja jest dekorowana bitą śmietaną.
  4. Cukier mleczny. 3 szklanki mleka wylewa się na patelnię i wlewa do 1 szklanki granulowanego cukru, gotuje do uzyskania konsystencji syropu. Sprawdzenie jest proste: kropla może kapać z łyżki do paznokcia, jeśli się nie rozsypie, możesz ją wyłączyć. Formę posypuje się masłem, w gęstym syropie mlecznym wylewają pokruszone orzechy lub rodzynki. Rozlać i wstawić do lodówki na półce. Jeśli masz zamiar leczyć małe dzieci, lepiej zrobić to bez wypełniacza.
  5. Słodko. Na patelni z nieprzywierającą mieszanką powlekającą 2,5 szklanki ciężkiego kremu - co najmniej 33%, 2,5 szklanki cukru. Doprowadzić do wrzenia i gotować przez 20 minut na małym ogniu, dodając 1 łyżkę. l kochanie Rozsmaruj formę silikonową masłem, zalej przyszłą krówkę, zamroź. Gotowy deser jest krojony w paski i zawijany w cukrze pudrem. Możesz użyć krówki i jako składnika dla bardziej złożonych deserów. Jest ponownie roztopiony i przykryty ciastem lub ciastem. Najbardziej jaskrawym przykładem takiego wykorzystania jest znany szkolny tort.
  6. Beza. W tym pysznym deserze, wykonanym według klasycznej receptury, tylko 2 składniki - cukier i białko. Później zaproponowano mu mielenie cukru w ​​proszku, dodawanie orzechów, rodzynek, posypanie mąką z orzecha kokosowego. Jajka schłodzone, delikatnie oddzielić białka od żółtek. Pokonaj 3 wiewiórki ze szklanką cukru aż do stromych szczytów przy użyciu zwykłej kulinarnej halo. Możesz użyć miksera, ale w tym przypadku musisz okresowo sprawdzać, czy "nie przerywasz". Aby ułatwić ubijanie, możesz wlać kilka kropel soku z cytryny. Przykryj blachę do pieczenia pergaminem, używając łyżki lub torby kulinarnej, aby utworzyć slajdy z ubitego białka. Przyszłe bezy umieszczane są w odległości co najmniej 1 cm od siebie - ciastko unosi się. Piec jest podgrzewany do 130 ° C, wkładany do blachy do pieczenia przez 7-10 minut. Następnie temperaturę obniża się do 100-110 ° C, a deser pozostawia do wyschnięcia na 1-1,5 godziny. Wyjdź z piekarnika dopiero po wyłączeniu, gdy blaszka do pieczenia ostygnie.

Interesujące fakty na temat cukru

Jest to tak cenny produkt, że opracowano standardy jakości na poziomie stanowym (patrz tabela) w celu określenia wszystkich cech jakościowych.

Działalność cukrownicza: produkcja cukru. Technologia i sprzęt do produkcji cukru

Przemysł spożywczy jest zawsze najbardziej odporny na zmiany konkurencji na rynku, ponieważ popyt na produkty w tym obszarze jest stabilny. Istnieje kilka bardzo dochodowych branż. Jednym z nich jest produkcja granulowanego cukru. Można go uznać za obiecujący i rentowny rodzaj działalności.

O produkcji cukru

Produkcja cukru jest dość dużą gałęzią przemysłu spożywczego. Ma około 320 przedsiębiorstw. Specjalizują się w produkcji produktów podzielonych na cukier i rafinowany cukier.

Co do zasady, cukrownie są zlokalizowane w pobliżu miejsc siewu buraka cukrowego i funkcjonują sezonowo. Produkcja cukru granulowanego w nowoczesnych przedsiębiorstwach jest dość wielka. Tak więc duże i dobrze wyposażone fabryki mogą przetwarzać do 6 tysięcy ton buraków.

Produkcja cukru rafinowanego obejmuje wytwarzanie grudkowego rafinowanego cukru lub rafinowanego cukru granulowanego. Takie zakłady znajdują się w dużych miastach i mogą działać przez cały rok.

Cechy cukru

Zarówno rafinowany cukier, jak i granulowany cukier są wysokojakościowymi produktami o słodkim smaku. Ponadto jest prawie czystą sacharozą. Może być łatwo i całkowicie wchłaniany przez organizm, co pozwala szybko przywrócić utraconą energię.

Jest to disacharyd, który rozpada się na glukozę i fruktozę pod wpływem enzymów. Ponadto sacharoza łatwo rozpuszcza się w wodzie i tworzy przesycone roztwory. Wraz ze wzrostem temperatury zwiększa się jego rozpuszczalność.

Sacharoza może być w stanie krystalicznym lub amorficznym. Jeśli mówimy o strukturze chemicznej, wówczas cukier jest słabym kwasem wielozasadowym, który w interakcji z metalami alkalicznymi lub ziem alkalicznych wytwarza związki zwane "saharat".

Należy zauważyć, że ze względu na fruktozę, cukier inwertowany jest higroskopijny, dlatego spowalnia stagnację chleba, zapobiega procesowi słodzenia dżemu, a także zapobiega wysychaniu ptasiego mleczka, marmolady, krówki lub innych wyrobów cukierniczych.

Analiza rynku cukru

Produkcja cukru granulowanego jest zawsze obiecująca, ponieważ cukier był i pozostanie towarem. Zawsze cieszy się stabilnym popytem, ​​który nie przechodzi.

Należy zauważyć, że działalność cukrownicza charakteryzuje się szybkim wzrostem. Wynika to z przebudowy zakładów i zwiększenia ich mocy produkcyjnych. Ponadto można zauważyć dodatnią dynamikę spożycia cukru przez populację.

Tak więc, jeśli podasz dane statystyczne, osoba spożywa około 20 kg tego produktu rocznie, nie licząc ilości zawartej w składzie innych przysmaków. I chociaż lekarze nie zalecają jedzenia dużo słodyczy, uważając, że ma to niekorzystny wpływ na zdrowie, ogólne funkcjonowanie organizmu i może prowadzić do cukrzycy, popyt na cukier nie spada. Właśnie dlatego wysokiej jakości biznesplan dla cukrowni jest dobrą okazją do zorganizowania solidnej produkcji i uzyskania dobrego zysku.

Cechy biznesplanu fabryki cukru

Z technologicznego punktu widzenia produkcja cukru granulowanego to złożony i pracochłonny biznes, który wymaga kosztownego sprzętu, znacznych kosztów finansowych, a także dużej liczby profesjonalnych pracowników. Aby kompetentnie wejść do branży cukrowniczej i skutecznie ją wdrożyć, musisz jasno wyjaśnić wszystkie funkcje tej firmy. Aby to zrobić, przygotuj biznesplan fabryki cukru.

Jest to niezwykle ważny dokument, który może decydować o przyszłości przedsiębiorstwa. To dzięki niemu dowiadują się o rentowności zakładu, jego możliwościach uzyskania inwestycji i cieszeniu się popytem, ​​a także o poziomie, na którym będzie można zwiększyć produkcję. Błędy w obliczeniach są niedopuszczalne, ponieważ otwarcie takiego przedsiębiorstwa wymaga znacznych inwestycji.

Wielkość ryzyka zależy od kosztu wyposażenia, wynajmu pomieszczeń, które zostaną wykorzystane jako magazyny, a także od kosztów rozpoczęcia samej produkcji. Liczy się zakup niezbędnych surowców, uzyskanie różnych pozwoleń, a także wielkość płac.

Najważniejsze punkty biznesplanu cukrowni

Aby otworzyć nową produkcję cukru, należy wykonać obliczenia w zależności od sytuacji na rynku i cech obiegu pracy. Należy zauważyć, że biznesplan ma co najmniej 3 lata i jest stale aktualizowany. Zaleca się zebranie następujących informacji:

  • Ogólne informacje o projekcie i rynku cukru. Konieczne jest określenie, jakie znaczenie i perspektywy otwarcia zakładu. Istotne znaczenie ma również analiza rynku, popytu i otoczenia konkurencyjnego, założenie rentowności.
  • Definicja misji i strategii. Aby produkcja odniosła sukces, należy sformułować misję, która jest społeczną ideą przyszłej firmy, a także strategię - plan działania, który pomoże ci osiągnąć twoje cele.
  • Wyjaśnienie listy wszystkich niezbędnych dokumentów.
  • Część finansowa. Należy ustalić wszystkie wydatki i zaplanowane zarobki.
  • Linia do produkcji cukru.
  • Strategia marketingowa gotowych produktów.
  • Polityka kadrowa.

Surowce dla branży cukrowniczej

Do produkcji cukru używanego w takich surowcach:

  • trzciny cukrowej, która jest najaktywniej wykorzystywana przez przedsiębiorstwa w Brazylii, na Kubie i w Indiach;
  • buraki cukrowe - produkcja cukru buraczanego jest powszechna w Stanach Zjednoczonych, Rosji, Niemczech i Francji;
  • sok z palmy - stosowany w południowo-wschodniej Azji;
  • skrobiowy ryż - cukier słodowy jest produkowany w Japonii;
  • łodygi sorgo - cukier z tego surowca jest produkowany w Chinach; Należy zauważyć, że nie ma przewagi konkurencyjnej w porównaniu z burakiem lub trzciną.

Jeśli określisz rodzaje cukru zgodnie z metodą produkcji, a następnie produkować cukier surowy. Są to oddzielne kryształy składające się z sacharozy. Jest też cukier puder. Są to starannie pokruszone kryształy cukru. Z reguły cukier puder jest używany w przemyśle cukierniczym. Główny typ można nazwać granulowanym cukrem. Jest to kryształ sacharozy, którego wymiary wynoszą w przybliżeniu 2,5 mm. Jeśli produkt jest zrobiony z bardzo czystej substancji, wtedy mówią o rafinowanym cukierze.

Cechy roślin okopowych buraka

Burak cukrowy jest ważnym komponentem w produkcji cukru. Jest to roślina dwuletnia odporna na suszę. W pierwszym roku korzenie są uprawiane z mocnym systemem korzeniowym. W następnym roku pojawiają się nowe rozetki liści, a także łodygi kwiatów i nasion.

Należy zauważyć, że w produkcji cukru używano korzeni tylko w pierwszym roku rozwoju. Są to mięsiste i mocno zagęszczone obszary systemu korzeniowego, mają kształt cylindryczny. Waga korzenia wynosi średnio 200 gramów. Jego miazga składa się z mikroskopijnych komórek, które pełnią różne funkcje. Zewnętrzna tkanka jest ochronna, zwana perydermą. Główną tkanką jest miąższ, który gromadzi sok z buraków w swoich komórkach. Jest bogaty w sacharozę i inne substancje w postaci rozpuszczonej.

Należy zauważyć cechę struktury komórek miękiszowych buraka. Mają powłokę, która składa się z włókien. Jego ściany mają półprzepuszczalną protoplazmę z białkami i otaczają wakuolę zawierającą sok z buraków. Nie pozwalają na to substancje rozpuszczone, dlatego aby wyekstrahować cukier z komórek buraka, konieczne jest ogrzanie protoplazmy do temperatury, w której białka ulegają koagulacji.

Cechy składu chemicznego buraków

Jakość i ilość produktów uzyskiwanych w wyniku specjalnej obróbki buraka cukrowego zależy od jego składu chemicznego. Stosunek różnych składników z kolei zależy od nasion wykorzystywanych do uprawy, a także od warunków klimatycznych.

Ogólnie mówiąc, burak cukrowy zawiera 75% wody, reszta to sucha masa. Jeśli dokonasz ponownych obliczeń dla 75 kg wody, wtedy 3 kg zatrzyma koloidy, a 72 kg będzie działało jak rozpuszczalnik z 17,5 kg sacharozy i 2,5 kg nie-cukrowych związków. Istnieje ważny wskaźnik - czystość soku z buraków. Jest to procent zawartości sacharozy i ilości suchej masy.

Z reguły pierwsza liczba (ten wskaźnik jest czasami nazywany również zawartością cukru) waha się od 15-22%. Oznacza to, że średnia zawartość sacharozy w burakach wynosi 17,5%.

Jeśli określisz zawartość suchych substancji w gotowym produkcie, ich udział w piasku cukrowym wynosi 99,75%, a w rafinowanym jeszcze więcej 99,9%.

Etapy produkcji

Produkcja cukru granulowanego jest szczególnym procesem, który charakteryzuje się następującymi etapami lub etapami:

  • dostawa buraka cukrowego, jego oczyszczanie z różnych zanieczyszczeń;
  • uzyskiwanie z niego wiórków cukrowych i rozproszonego soku;
  • czyszczenie uzyskanej cieczy;
  • zagęszczanie soku przez odparowanie;
  • gotowanie mascicuite i otrzymywanie cukru w ​​postaci małych kryształów;
  • suszenie i chłodzenie granulowanego cukru i jego późniejsze składowanie.

Tak więc proces produkcji buraków cukrowych obejmuje ich mycie i czyszczenie, ważenie i cięcie na wióry, które umieszcza się w specjalnym dyfuzorze. Oto ekstrakcja cukru z masy roślinnej za pomocą gorącej wody. W tym samym czasie otrzymasz sok dyfuzję z sacharozą, a także naciśnij. Są to chipsy buraczane z etapu ekstrakcji, które można wykorzystać do produkcji pasz dla zwierząt. Kolejne etapy pozwalają oczyścić sok dyfuzyjny i uzyskać kryształy cukru.

Jak zdobyć kryształy cukru?

Po uzyskaniu soku dyfuzyjnego miesza się go z wapnem w saturatorze. Następnie otrzymany roztwór ogrzewa się i przepuszcza przez niego dwutlenek węgla.

W rezultacie następuje filtracja, w której uzyskuje się "oczyszczony" sok. Czasami na tym etapie stosuje się żywice jonowymienne.

Następnie ten "oczyszczony" sok odparowuje się, otrzymując syrop zawierający 65% ​​cukru, a także krystalizację przeprowadza się w specjalnym aparacie próżniowym w temperaturze 75 ° C. Najpierw dostaniesz massecuite krystalizacji.

Jest to mieszanina sacharozy i melasy, która wchodzi do mieszalnika, dystrybutora śmieci i wirówek. Kryształy cukru, które pozostają w ostatnim urządzeniu, są wybielane i działają na nie parą, w wyniku czego uzyskują zwykły krystaliczny cukier.

Należy zauważyć, że produkcja cukru z trzciny charakteryzuje się podobnym procesem technologicznym. Różnica polega na braku etapu ekstrakcji (trzcina jest po prostu wyciskana), a także na sposobie czyszczenia uzyskanego soku (poddaje się go działaniu znacznie mniejszej ilości wapna).

Sprzęt do produkcji cukru z buraków

Aby dostosować produkcję cukru, musisz kupić zestaw specjalistycznego sprzętu. Dzięki niemu możesz przygotować buraki do dalszego procesu technologicznego.

Ten kompleks sprzętu obejmuje:

  • instalacja do tłoczenia cukru;
  • hydrotransporter;
  • piasek, łęcin i kamień;
  • separator wody;
  • maszyna do mycia buraków.

Jeśli określasz sprzęt do produkcji cukru, główna linia maszyn obejmuje:

  • przenośnik wyposażony w separator magnetyczny;
  • przycinarka buraków;
  • skale;
  • dyfuzyjna instalacja;
  • prasa śrubowa;
  • suszenie miazgi.

Ponadto w produkcji cukru za pomocą filtrów, urządzeń grzewczych, saturatorów i sulfinatorów, a także studzienek, urządzeń defekacji. Sprzęt uważany za najbardziej energochłonny to aparat próżniowy, wirówki i wyparki z koncentratorami. Jeśli wymagana jest maksymalna automatyzacja produkcji, należy zakupić pojemnik wibracyjny, sito wibracyjne i urządzenie do schładzania.

Cechy zakupu sprzętu dla branży cukrowniczej

Sprzęt do produkcji cukru można kupić na kilka sposobów. Możesz stworzyć niezależny układ z różnych maszyn (w tym wyspecjalizowanych), kupić linię urządzeń lub cały zakład, który był już w użyciu, kupić gotową produkcję cukru lub zupełnie nowe urządzenia. Pierwsza opcja jest najbardziej ekonomiczna, ale może być używana tylko przez osoby, które doskonale rozumieją tę technikę.

Istotną zaletą zakupu nieaktywnej cukrowni jest rozwinięta infrastruktura i rozwinięta sieć dostawców. Trzeba jednak pamiętać o poważnym minusie - może to być zużyty sprzęt i po prostu nie nadawać się do opłacalnej produkcji.

Jeśli kupisz nową, gotową fabrykę cukru, powinieneś starannie rozważyć wszystko, ponieważ koszty są dość duże. Należy zwrócić uwagę na jakość sprzętu, ponieważ poprzedni właściciel mógłby znacznie stracić na wartości nawet przez kilka lat pracy. Aby uzyskać optymalną ocenę stanu technicznego maszyn, lepiej skonsultować się ze specjalistą.

Niezależnie od otwarcia cukrowni jest to trudne ze względu na zbyt wysokie koszty materiałowe.

Cechy organizacji produkcji cukru

Najlepszym rozwiązaniem jest zorganizowanie firmy, która zapewnia produkcję z naciskiem na małe miasto lub nawet na osobny region miejski.

W tym przypadku mini-fabryka do produkcji buraków cukrowych może stać się integralną częścią zyskownej działalności. Następnie można go rozszerzyć, osiągając wyższy poziom i zwiększając wielkość produkcji i sprzedaży.

Należy zauważyć, że prawie cała produkcja cukru jest zautomatyzowana, jeśli nie bierze się pod uwagę zbiorów i pierwotnego przetwarzania roślin okopowych. Dlatego kwestia rekrutacji personelu nie jest priorytetem.

Najważniejszą rzeczą w tym biznesie jest wysokiej jakości sprzęt, który charakteryzuje się trwałością i niezawodnością, a także wysokim poziomem możliwości produkcyjnych.

Ponadto należy pamiętać, że przy planowaniu cukrowni należy brać pod uwagę nie tylko inwestycje i dochody ze sprzedaży produktów pierwotnych, ale także zyski ze sprzedaży odpadów wytworzonych podczas procesu produkcji.

Biorąc pod uwagę wszystkie cechy działalności cukrowniczej, gwarantowany jest dobry dochód.

Jak otworzyć mini-roślinę do produkcji cukru

Cukier - składnik napojów alkoholowych, wyrobów cukierniczych i piekarniczych, żywności. Produkt jest szeroko stosowany nie tylko w przemyśle spożywczym, ale także w produkcji tworzyw sztucznych w przemyśle farmaceutycznym. Dlatego produkcja cukru jest popularnym i rentownym rodzajem działalności, która ma doskonałe perspektywy dalszego rozwoju.

Analiza rynku cukru

Cukier - towary podstawowe, których popyt nie podlega zmniejszeniu. Od 2011 r. Produkcja cukru w ​​Rosji gwałtownie rośnie. Wynika to z przebudowy wiodących zakładów i wzrostu ich wydajności. Istnieje pozytywna tendencja w zużyciu cukru na jednego mieszkańca, wskaźnik w chwili obecnej wynosi 19,06 kg na rok. Średnio każdy mieszkaniec Rosji rocznie spożywa około 20 kg cukru, nie uwzględniając produktu w składzie innych zakupionych towarów. Czołowe kraje produkujące cukier są pokazane na poniższym zdjęciu.

Rosja znajduje się pośród innych krajów i zajmuje drugą pozycję w dostawach cukru buraczanego po Stanach Zjednoczonych.

Dokumenty regulacyjne regulujące działalność cukrowni

Zanim zorganizujesz produkcję cukru z buraków cukrowych, musisz zapoznać się z następującymi dokumentami:

  • GOST R 52647-2006 - Burak cukrowy. Warunki techniczne;
  • GOST R 53036-2008 - Burak cukrowy. Metody testowania;
  • GOST 12571-86 - Metoda oznaczania sacharozy;
  • GOST R 52678-2006 - Produkcja cukru.

Surowce do produkcji cukru

Przedsiębiorstwa mogą wykorzystywać następujące surowce do produkcji cukru:

  • Cukier trzcinowy - cukier trzcinowy jest produkowany przez przedsiębiorstwa w Brazylii, Indiach i na Kubie.
  • Burak cukrowy - przedsiębiorstwa w Rosji, USA, Francji i Niemczech specjalizują się w produkcji cukru buraczanego.
  • Sok z palm - cukier palmowy produkowany jest w krajach Azji Południowo-Wschodniej.
  • Skrobiowy ryż lub proso - cukier słodowy jest produkowany w Japonii.
  • Łodygi ziarna sorgo - cukier sorgo spożywany przez mieszkańców Chin. Ten rodzaj cukru nie ma przewag konkurencyjnych w porównaniu z produktami z trzciny cukrowej lub buraków.

Rodzaje cukru

Zgodnie z metodą produkcji produkują rodzaje cukru:

  • Cukier surowy - to oddzielne kryształy składające się z sacharozy;
  • Cukier puder - starannie pokruszone kryształy cukru. Cukier puder jest szeroko stosowany w produkcji wyrobów cukierniczych;
  • Cukier jest produktem, którym jest sacharoza, której kryształy mają 0,5-2,5 mm.
  • Rafinowany cukier jest produktem o wysokiej czystości sacharozy.

Produkcja cukru buraczanego

Proces technologiczny wytwarzania cukru z buraków obejmuje następujące etapy:

1. Ekstrakcja

Przygotowuje się buraki: jest myta, oczyszczana z zanieczyszczeń, ważona i pocięta na zrębki. Następnie chipy są ładowane do dyfuzora, w którym cukier jest ekstrahowany z masy roślinnej buraków z gorącą wodą. Na koniec wyodrębnij "sok dyfuzyjny", który obejmuje sacharozę (10-15%) i miazgi - chipsy buraczane, z których otrzymuje się sok. Produkcja cukru odpadowego jest wykorzystywana do produkcji pasz dla zwierząt.

2. Czyszczenie

Sok dyfuzyjny zmieszany z mlekiem z limonki. Mieszaninę składników prowadzi się w saturatorze. Następnie ciężkie zanieczyszczenia osadzają się w mieszaninie, a dwutlenek węgla przepuszcza się przez ogrzany roztwór. W wyniku tego roztwór filtruje się i otrzymuje się "oczyszczony" sok. W wielu przedsiębiorstwach filtrację można prowadzić za pomocą żywic jonowymiennych.

3. Odparowanie - usuwa nadmiar wody z soku.

Gdy parowanie zmienia skład chemiczny soku. Na koniec syrop jest poddawany działaniu dwutlenku siarki, filtrowany na filtrach mechanicznych. Rezultatem jest syrop, który zawiera 50-65% cukru.

4. Krystalizacja

Krystalizację prowadzi się w urządzeniu próżniowym w temperaturze 75 ° C. Po trzech godzinach otrzymuje się produkt - massecuit pierwszej krystalizacji. Pstrokat to mieszanina kryształów sacharozy i melasy. Następnie produkt wchodzi do mieszalnika, a następnie do frezarki i wirówek. Krystaliczny cukier, który pozostaje w wirówce, jest bielony i gotowany na parze. Rezultatem jest krystaliczny cukier.

Schemat produkcji cukru przedstawiono na poniższym zdjęciu.

Produkcja cukru trzcinowego

Historia pokazuje, że pierwsze metody ekstrakcji cukru z trzciny cukrowej zostały wynalezione w Indiach. Obecnie produkcja cukru trzcinowego pod wieloma względami przypomina proces technologiczny wytwarzania produktu z buraków.

Istnieją jednak znaczne różnice:

1. Pierwszy etap produkcji cukru trzcinowego - push-upy na rolkach zamiast ekstrakcji. Ze względu na przetwarzanie łodyg z wodą, sprzęt może wyekstrahować około 90% całkowitego cukru zawartego w łodygach roślin. Wyciśnięty sok na prasach wchodzi do pułapki na miazgę, a następnie - na urządzenie do pomiaru soku.

2. Drugą różnicą jest metoda czyszczenia soku. Przetwarzanie cukru trzcinowego odbywa się za pomocą niewielkiej ilości wapna, aw produkcji buraka cukrowego - sok poddawany jest wstępnemu nawilżaniu, defekacji i nasyceniu, a także drugiemu nasyceniu, w którym ilość wapna osiąga 3% masy buraka. Przy wytwarzaniu cukru trzcinowego udział wapna wynosi 0,07% całkowitej masy łodyg.

Produkcja cukru rafinowanego cukru

Technologia produkcji rafinowanego cukru jest dość prosta. Do produkcji produktu wymaga cukru trzcinowego lub buraczanego. Dla rosyjskich przedsiębiorstw bardziej opłacalnym i opłacalnym sposobem jest wykorzystanie cukru granulowanego z buraków jako surowca.

Opracowano dwa sposoby uzyskiwania rafinowanego cukru:

1. Metoda wytłaczana - rozpoczyna się od przetworzenia w wirówce z syropem cukrowym. Następnie należy nacisnąć i wysuszyć gotową mieszankę. Podsumowując, cukier prasowany dzieli się na kostki.

2. Metoda odlewania jest procesem bardziej kosztownym i czasochłonnym. Metoda odlewania polega na umieszczeniu masy cukru w ​​specjalnych formach, w których twardnieje. Następnie masa wylewa się cukier, w którym nie ma zanieczyszczeń. Mycie powtarza się kilka razy. Następnie cukier bryłkowany oczyszczony z melasy, wysuszony, usunięty z form. Wreszcie masa jest podzielona na kostki.

Sprzęt do produkcji cukru

Linia do produkcji cukru rozpoczyna się od zestawu specjalistycznego sprzętu do przygotowania buraków do procesu.

Zestaw sprzętu obejmuje:

  • instalacja do zbioru buraków;
  • hydrotransporter;
  • osadniki piasku;
  • botvolovushki;
  • separator wody;
  • pułapka kamienna;
  • pralki do buraków.

Główna linia do produkcji cukru obejmuje takie urządzenia: przenośnik z separatorem magnetycznym, cięcie buraków, wagi, instalacje dyfuzyjne, prasę śrubową, a także suszarkę do miazgi.

Następujący zestaw sprzętu obejmuje: aparat do defekacji, filtry z urządzeniami grzewczymi, saturatory, sulfitatory, szamba.

Najbardziej energochłonnym sprzętem jest aparatura próżniowa, wirówki, parownik z piastą.

Zautomatyzowaną linię uzupełnia zestaw urządzeń, który obejmuje: przenośnik wibracyjny, ekran wibracyjny oraz urządzenie do suszenia i chłodzenia.

Fabryka cukru

Aby zorganizować produkcję cukru, konieczne jest zlecenie instalacji.

Początkujący pracownicy produkcyjni mogą wybrać dwa sposoby założenia firmy:

1. Kup mini-roślinę do produkcji cukru. Przy zakupie zakładu należy podać datę uruchomienia przedsiębiorstwa. Jeśli instalacja długo była uruchamiana, sprzęt może być bezużyteczny. Koszt starej instalacji może wynosić nawet 2 miliony dolarów. Cena instalacji, uruchomionej w latach 2000, wyniesie ponad 5 milionów USD.

2. Otwarcie nowego zakładu i zakup linii do produkcji cukru.

Dzisiaj na linii produkcyjnej cukru są takie ceny:

  • linia o wydajności 10 ton dziennie kosztuje 10-20 tysięcy dolarów;
  • linia o pojemności 15 ton cukru dziennie kosztuje około 100 tysięcy dolarów;
  • Wydajność linii 50 ton produktu dziennie wynosi około 200 tysięcy dolarów.

Podczas otwierania cukrowni należy brać pod uwagę nie tylko wielkość inwestycji początkowej, dochód z głównej działalności, ale także zysk ze sprzedaży odpadów produkcyjnych.

Wszak produkcja cukru obejmuje ekstrakcję odpadów: masy włóknistej i melasy. Te dwa produkty mogą być używane jako środek wymiany i sprzedawane dostawcom surowców. W procesie wytwarzania gotowego produktu ekstrahowana jest również melasa, która również ma swój własny rynek.

Top